Καταντήσαμε "Παλιοψάθα των Εθνών" Καταντήσαμε

Καταντήσαμε "Παλιοψάθα των Εθνών"

ΚΑΤΑΝΤΗΣΑΜΕ ''ΠΑΛΙΟΨΑΘΑ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ''
Του Φώτη Μιχαήλ, ιατρού

Είναι αλήθεια ότι, στα τελευταία ιδιαίτερα χρόνια, ως Έλληνες, φερθήκαμε υβριστικά: Χλευάσαμε τα ιερά και τα όσια, υποτιμήσαμε τις παραδόσεις μας και πάνω απ' όλα εγκαταλείψαμε την αγάπη και το σέβας σ' αυτό που πάντα ήμασταν: Παλληκάρια, φιλότιμοι, πιστοί και αρκούντως ''τρελοί'', για να τα βάζουμε με πολύ δυνατότερούς μας.

Εν ολίγοις, ανταλλάξαμε την ''ιερή τρέλα'' της Ορθοδοξίας και τον μανικό έρωτα για την εθνική και πνευματική Ελευθερία, με την λογική, τον καθωσπρεπισμό και την ''πολιτική ορθότητα'' των προτεσταντών και παπικών συν-ευρωπαίων μας.

Ως λαός παρασυρθήκαμε από τις ''σειρήνες'' των εχθρών της Πίστεως και της Πατρίδας και αφήσαμε να ορίζουν την ζωή μας οι επιθυμίες και τα πάθη τα κομματικά. Ταμπουρωθήκαμε πίσω από διάφορα ξενοκίνητα ιδεολογικά αναχώματα πολεμώντας ο ένας τον άλλον και αφήσαμε τον κομματικό φανατισμό, να σπείρει ανάμεσά μας το μίσος και την διαίρεση. Έτσι, πολύ γρήγορα και χωρίς να το καταλάβουμε, η κομματοκρατία όχι μόνον κυριάρχησε στον εθνικό μας συλλογικό βίο, αλλά κατάντησε σωστή γάγγραινα, που κατέφαγε τα σωθικά της Πατρίδας μας.

Έλεγε εκείνος ο ευλογημένος στρατηγός Μακρυγιάννης: ''Και λευτερωθήκαμεν από τους Τούρκους και σκλαβωθήκαμεν εις ανθρώπους, όπου ήταν η ακαθαρσία της Ευρώπης''.

Μιλάμε κάθε τόσο για μια Ελλάδα ανεξάρτητη, για μια Ελλάδα που θα αποφασίζει για τον εαυτό της... Δυστυχώς, δεν υπάρχει κάτι τέτοιο! Είμαστε μόνιμα προτεκτοράτο και υπό κατοχήν κάποιας ή κάποιων Δυτικών Δυνάμεων, με την συγκατάθεση την δική μας! Νενέκοι και Εφιάλτες, προσκυνημένοι της πολιτικής και της διανόησης, έγιναν αιτία να καταντήσουμε η ''παλιόψαθα των εθνών''.

Τώρα μάλιστα φτάσαμε σε σημείο να μας λοιδορούν και να μας ειρωνεύονται οι πάντες. Και από πάνω, οι περισσότεροι διανοούμενοι και πολιτικοί μας, χωρίς αιδώ, να δηλώνουν υπέρμαχοι του Κοραϊκού Ευρωπαϊκού συνδρόμου: Να βρισκόμαστε στο Ευρωκοινοβούλιο, Έλληνες όντες, και να φερόμαστε φράγκικα. Να ντρεπόμαστε να ομολογήσουμε την ταυτότητά μας... Αυτό κι αν δεν είναι τραγικό!

Ο ερευνητής ιστορικός πατήρ Γεώργιος Μεταλληνός, λέει ότι εδώ χρειάζεται Ελληνορθόδοξη, Ρωμαίικη Πολιτική. Μια πολιτική βασισμένη στην δική μας πατροπαράδοτη πολιτισμική ταυτότητα, που θα μας βγάλει από τον εθνοκτόνο μεταπρατισμό πείθοντας τους ξένους, ότι έχουνε να ωφεληθούν από την σχέση τους μαζί μας.

Αυτό μπορεί να επιτευχθεί, μονάχα όταν όλοι οι Ηγέτες μας, και κυρίως οι πολιτικοί, πάψουν να φέρονται ξενοκίνητα εντός Ελλάδος και πάρουν την απόφαση, επιτέλους, να ενεργούν προς τα έξω ως Έλληνες.

____________________________________________
Πηγές: 1. Στρατηγός Μακρυγιάννης
2. Καθηγητής π. Γεώργιος Μεταλληνός
3. Μουσικοσυνθέτης Σταμάτης Σπανουδάκης

Γκουρουιστική Λατρεία: Μία σύγχρονη επικίνδυνη ατραπός

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 27η Μαρτίου 2014

ΓΚΟΥΡΟΥΙΣΤΙΚΗ ΛΑΤΡΕΙΑ: ΜΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΑΤΡΑΠΟΣ

Πρόσφατη δημοσίευση  της εφημερίδος των Αθηνών «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ» (15-3-2014), με θέμα την γκουρουϊστική λατρεία και τον προσφάτως εκλιπόντα διάσημο ινδό γκουρού Ashutosh Maharaj, μας δίνουν την αφορμή να χαράξουμε τις γραμμές που ακολουθούν. Η είδηση αφορά μια από τις μυριάδες πτυχές του συγχρόνου αποκρυφιστικού πλέγματος της «Νέας Υδροχοϊκής Εποχής», η οποία δυστυχώς έχει κατορθώσει να διεισδύσει, με το όνομα της δήθεν «πνευματικότητος», και του δήθεν «φωτισμού», στις δυτικές κοινωνίες, έχοντας πάρει ανησυχητικές διαστάσεις.

Σύμφωνα το δημοσίευμα: «Ο ινδός γκουρού Ashutosh Maharaj έφυγε από τη ζωή στα 70 του χρόνια, έπειτα από καρδιακή προσβολή, στην περιφέρεια Τζαλαντάρ του Πουντζάμπ. Ήταν 3 Φεβρουαρίου. Έκτοτε, οι ορκισμένοι οπαδοί του – πεπεισμένοι ότι ζει ακόμη και κάποια στιγμή θα επιστρέψει για να τους οδηγήσει … στο φως – έβαλαν το σώμα του στην κατάψυξη (!) για να τον διατηρήσουν. Ο “κατεψυγμένος” πλέον γκουρού ήταν ηγέτης της ινδουιστικής αίρεσης “Αποστολή Αφύπνισης του Θείου Φωτός”, η οποία έχει εκατομμύρια πιστούς σε ολόκληρη τη χώρα». Στη συνέχεια η είδηση φανερώνει τον απόλυτο παραλογισμό των οπαδών του: «“Δεν είναι νεκρός. Η επιστήμη δεν αντιλαμβάνεται τα πράγματα, όπως η επιστήμη της γιόγκα. Εξακολουθεί να στέλνει μηνύματα μέσω των πιστών του και τους ζητάει να προστατεύσουν το σώμα του μέχρι να επιστρέψει”, δήλωσε ο εκπρόσωπός του … Οι αγαπημένοι του θεωρούν ότι ο Ashutosh Maharaj δεν έχει πεθάνει, βρίσκεται απλώς σε κατάσταση “σαμάντι”, που είναι το υψηλότερο επίπεδο διαλογισμού. Και τον περιμένουν στωικά». Και καταλήγει το ενδιαφέρον δημοσίευμα με τη θλιβερή διαπίστωση πως «Δεκάδες πνευματικοί ηγέτες ανά τους αιώνες ταξίδεψαν στα Ιμαλάϊα, όπου έμειναν μήνες ολόκληρους για να διαλογιστούν, σε πολικές θερμοκρασίες, εξηγεί ο εκπρόσωπος της οργάνωσης. Άγγιξαν τη νιρβάνα και επέστρεψαν. Στο ίδιο μήκος κύματος και ένας από τους ορκισμένους πιστούς του… ‘‘κατεψυγμένου εκλιπόντος’’ από την επαρχία Πουντζάμπ ορκίζεται πως όταν κλείνει τα μάτια του, βλέπει μπροστά του τον Ashutosh Maharaj να του μιλάει. “Του μιλάει και εκείνος μας διαβεβαιώνει πως θα γυρίσει” λέει».

Ο Ινδουισμός, όπως και όλες οι παραφυάδες του, αποτέλεσαν την μήτρα, μέσα στην οποία κυοφορήθηκε η Θεοσοφία κατά τον 19ο αιώνα και το γνήσιο πνευματικό της τέκνο, η «Νέα Εποχή του Υδροχόου», το σύγχρονο αυτό αντίχριστο κίνημα, το οποίο οδηγεί την ανθρωπότητα σε μια άνευ προηγουμένου πνευματική και ηθική αποστασία. «Δάσκαλοι» της νοσηρής αυτής «πνευματικότητας» είναι οι πολυπληθείς ινδουιστές γκουρού, οι οποίοι όρισαν τους εαυτούς τους ως «πνευματικούς καθοδηγητές» της ανθρωπότητας. Όπως σημειώνει σύγχρονος ερευνητής: «Κατά την γκουρουιστική κίνηση Σατυανάντασραμ (Κέντρο Γιόγκα Αθηνών) γκουρού είναι λέξη που αποτελείται ‘από δύο γράμματα, γκου, που σημαίνει σκοτάδι, και ρου, που σημαίνει αυτός που διαλύει το σκοτάδι’. Γκουρού σημαίνει ‘φως, φώτιση, ακτινοβολία’ είναι ‘αυτός που διαλύει το σκοτάδι’».  Βασική διδασκαλία του Ινδουισμού είναι ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί μόνος του να βρει τον δρόμο της λυτρώσεως από τον τροχό των ατελείωτων μετενσαρκώσεων και γι αυτό χρειάζεται έναν «πνευματικό» οδηγό. Και αυτός ο οδηγός είναι ο γκουρού. Δεν είναι τυχαία η διακήρυξη ενός κορυφαίου ινδουιστή «δασκάλου» του περασμένου αιώνα, του Βιβεκανάντα, ότι ήρθε η ώρα να κατακτήσει η Ινδία τον κόσμο με την πνευματικότητά της! Δεν είναι επίσης τυχαία η εξάπλωση του ινδουισμού και των άλλων ανατολικών θρησκευμάτων σε όλο τον κόσμο και κυρίως στη Δύση. Ούτε η πατρίδα μας έμεινε έξω από αυτή την «εισβολή». Έχουμε την πληροφόρηση ότι «λειτουργούν» δεκάδες ομάδες ανατολικών θρησκευμάτων σε όλη την Ελλάδα. Πρόσφατα αποκαλύψαμε και σχολιάσαμε τη λειτουργία «Ινστιτούτου Βουδιστικών Σπουδών» στο κέντρο των Αθηνών. Δεν παραβλέπουμε επίσης και τη λειτουργία τουλάχιστον τριών βουδιστικών «μοναστηριών» σε διάφορα μέρη, ένα εκ των οποίων να βρίσκεται στη Χαλκιδική, απέναντι από το Άγιο Όρος!

Στην περίπτωση του «κατεψυγμένου» γκουρού είναι ολοφάνερο πως ο μεταστάς «δάσκαλος»  Ashutosh Maharaj, με τη δαιμονική ενέργεια, που τον διακατείχε, άσκησε ολοκληρωτική επίδραση στους άτυχους οπαδούς του, σε σημείο, ώστε έπαψαν πλέον να σκέπτονται λογικά και ζουν σε κόσμο παραισθήσεων. Η πίστη στις επικίνδυνες πρακτικές της γιόγκα και του διαλογισμού, τους δίνουν εικόνες παραισθήσεων, έτσι ώστε να μην είναι σε θέση να διαπιστώσουν το απόλυτα αυταπόδεικτο, τον θάνατο ενός ανθρώπου. Θεωρούν ότι ο διδάσκαλός τους «δεν έχει πεθάνει», και ότι «βρίσκεται απλώς σε κατάσταση “σαμάντι”». Εάν όμως πράγματι δεν έχει πεθάνει, τότε ποιός ο λόγος να τον καταψύξουν; Διότι όλοι γνωρίζουμε από την ιατρική επιστήμη, ότι η διαδικασία της αποσυνθέσεως του σώματος αρχίζει μετά τον χωρισμό της ψυχής από το σώμα, μετά δηλαδή την οριστική παύση των βιολογικών λειτουργιών και ιδίως της καρδιοαναπνευστικής λειτουργίας. Η ενέργειά τους να βάλουν το σώμα του εκλιπόντος σε κατάψυξη, τι άλλο μαρτυρεί παρά την προσπάθειά τους να αναστείλουν την αποσύνθεση του σώματός του και να τον παρουσιάσουν ως νικητή του θανάτου; Με τέτοιου είδους όμως πονηρές και ανόητες μεθοδεύσεις κανένα δεν είναι δυνατόν να πείσουν, αλλά μάλλον γελοιοποιούνται και εξευτελίζονται περισσότερο.

Η χριστιανική μας πίστη χαρακτηρίζει τις θρησκείες του κόσμου ως πλάνες, έργα του διαβόλου και τους «θεούς των εθνών δαιμόνια» (Ψαλμ.95,5). Οι σύγχρονοι γκουρού δεν είναι τίποτε περισσότερο από πλάνοι και κήρυκες της λατρείας των δαιμόνων. Οι πρακτικές τους, όπως η αυτομόνωση, η γιόγκα, ο υπερβατικός διαλογισμός, κ.α. έχουν αποδειχτεί ως καταστροφικές πρακτικές για τους οπαδούς τους και τις κοινωνίες. Ακούμε και διαβάζουμε συχνά να χρησιμοποιούν οι ψευδοδιδάσκαλοι αυτοί τους όρους «φώς», «φώτιση», «έλαμψη θείου φωτός». Ο «κατεψυγμένος» γκουρού ηγείτο της αίρεσης «Αποστολή Αφύπνισης του Θείου Φωτός». Ερωτάται: ποια σχέση μπορεί να έχει ο Ινδουισμός, ο γκουρουισμός, τα ανατολικά ειδωλολατρικά θρησκεύματα και όλες γενικά οι θρησκείες του κόσμου με το φως; Απαντούμε: Καμιά! Διότι το «φως το αληθινό» είναι ο ένσαρκος Λόγος του Θεού (Ιωάν.1,8), ο Οποίος ήρθε στον κόσμο να φωτίσει την ανήλια από το σκοτάδι της αμαρτίας ανθρωπότητα και να διαλύσει τα «έργα του σκότους» (Ρωμ.13,11), καταργώντας τον αρχηγό του σκότους, τον διάβολο. Ο Κύριός μας και Λυτρωτής μας Ιησούς Χριστός μας διαβεβαίωσε πως «εγώ ειμί το φως του κόσμου, ο ακολουθών εμοί ου μη περιπατήση εν τη σκοτία, αλλ’ έξει το φως της ζωής» (Ιωάν.8,12).
 Κατά συνέπεια δε μας χρειάζονται γκουρού ως «πνευματικοί καθοδηγητές», διότι έχουμε τον αιώνιο και μοναδικό καθοδηγητή μας τον Κύριό μας Ιησού Χριστό. Τον μοναδικό και ανεπανάληπτο στην ιστορία του κόσμου καθηγητή, του οποίου δεν υπήρξε και ούτε θα υπάρξει άλλος αντάξιός Του, διότι, όπως μας παρήγγειλε ο Ίδιος, «μηδε κληθήτε καθηγηταί, εις γαρ υμών εστιν ο καθηγητής, ο Χριστός» (Ματθ.23,10).Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός ως αληθινός Θεός «ου κατελείφθη η ψυχή αυτού εις άδου, ουδέ η σάρξ αυτού είδε διαφθοράν» (Παρξ.2,31) και γι’ αυτό δε χρειάστηκε να «καταψυχθεί». Ο «κατεψυγμένος» γκουρού νικήθηκε από το θάνατο, σε αντίθεση με το Χριστό, ο Οποίος νίκησε το θάνατο και ανέστη εκ νεκρών, γενόμενος για ολόκληρο το ανθρώπινο γένος «απαρχή των κεκοιμημένων» (Α΄Κορ.15,20).

Ο υπεύθυνος
Αρχ.π. Παύλος Δημητρακόπουλος

Ο γραμματέας
κ. Λάμπρος Σκόντζος Θεολόγος

Τι συμβολίζει η σφραγίδα στο πρόσφορο

Τι συμβολίζει η σφραγίδα στο πρόσφορο

Το Πρόσφορο είναι το ψωμί που προσφέρουμε στον Ναό, για να τελεσθεί η Θεία Ευχαριστία.

Μαζί με το κρασί, ως Τίμια Δώρα (άρτος και οίνος), προτού μεταφερθούν με τη Μεγάλη Είσοδο στην Αγία Τράπεζα, τοποθετούνται στην Πρόθεση (προ + τίθημι = προθέτω), όπου με την τελετή της Προσκομιδής θα προετοιμασθούν για τη Θεία Λειτουργία.

Στην Προσκομιδή τμήματα του Προσφόρου θα τοποθετηθούν τελετουργικά στο Δισκάριο και λίγο κρασί στο Άγιο Ποτήριο.

Το στρογγυλό σχέδιο του Προσφόρου συμβολίζει την κοιλιά της Παρθένου Μαρίας, απ’ όπου προήλθε (γεννήθηκε) ο μονογενής Υιος της. Πάνω στο Πρόσφορο υπάρχει ανάγλυφο σχέδιο, που σχηματίζεται από σφραγίδα. Από το κέντρο του Προσφόρου βγαίνει ο Αμνός, δηλ. το κεντρικό τετράγωνο του σχεδίου με τα γράμματα: ΙΣ ΧΣ ΝΙ ΚΑ (Ιησούς Χριστός νικά).

Τα γράμματα αυτά πρέπει να είναι ευδιάκριτα και να φαίνονται καθαρά. Λέγεται Αμνός (αρνάκι), γιατί ο προφήτης Ησαϊας προφήτευσε ότι ο Μεσσίας σαν ένα άκακο αρνάκι θα οδηγηθεί στη θυσία. Ο Ιωάννης ο Πρόδρομος επιβεβαίωσε αυτή την προφητεία, όταν έδειξε στους μαθητές του τον Μεσσία και είπε: “Να ο αμνός του Θεού” (Ιωάν.1α’, 29).Επίσης ο Απόστολος Πέτρος στην Α Επιστολή (1α, 18-19) γράφει:”Ελυτρώθητε εκ της ματαίας υμών αναστροφής… τιμίω αίματι ως αμνού αμώμου και ασπίλου Χριστού”.

Το σχέδιο του Προσφόρου περιέχει επίσης τη μερίδα της Παναγίας με τα γράμματα Μ και Θ, δηλ. Μήτηρ Θεού. Η τριγωνική μερίδα της Παναγίας τοποθετείται δεξιά του Αμνού στο Δισκάριο με τα λόγια: ‘Εις τιμήν και μνήμην της υπερευλογημένης, ενδόξου Δεσποίνης ημών Θεοτόκου, και αειπαρθένου Μαρίας, ης ταις πρεσβείαις πρόσδεξαι, Κύριε, την Θυσίαν ταύτην εις το υπερουράνιόν σου Θυσιαστήριον. (Συνεχίζει με τον 10ο στίχο του 44ου ψαλμού) Παρέστη η Βασίλισσα εκ δεξιών σου, εν ιματισμώ διαχρύσω περιβεβλημένη, πεποικιλμένη’.

(Δηλαδή: Προσφέρουμε τη μερίδα αυτή προς τιμή και μνήμη της υπερευλογημένης ένδοξης Κυρίας μας Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας, με τις πρεσβείες της οποίας δέξου, Κύριε, τη Θυσία αυτή στο υπερουράνιό σου Θυσιαστήριο. Τιμητικά στάθηκε η Βασίλισσα στα δεξιά σου με ιματισμό χρυσό ντυμένη, στολισμένη). Η Παναγία στη Βασιλεία του Θεού έχει το πρωτείο τιμής.

Από τα εννέα τριγωνάκια, που βρίσκονται στο δεξί μέρος του προσφόρου, εξάγονται οι μερίδες των αγγέλων και όλων των αγίων και τοποθετούνται αριστερά του Αμνού. Οι άγιοι που μνημονεύονται είναι οι Προφήτες, οι Απόστολοι, οι Ιεράρχες, οι Μάρτυρες, οι Όσιοι, οι Ανάργυροι, οι Θεοπάτορες μαζί με τον άγιο της ημέρας και τελευταίος ο Πατέρας της Εκκλησίας που συνέγραψε την τελούμενη Θεία Λειτουργία.

Οι Άγιοι, επειδή δεν έχει γίνει η Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου και δεν έχουν εισέλθει ακόμα στον Παράδεισο, ωφελούνται κι αυτοί από τη μνημόνευση στις Θείες Λειτουργίες. Εξάλλου και στον Παράδεισο θα προχωρούν από ‘δόξης εις δόξαν’, δηλ. θα βελτιώνεται η κατάστασή τους και θα απολαμβάνουν σταδιακά μεγαλύτερες θείες ευλογίες.

Επίσης, κατά τον Καβάσιλα προσφέρεται η αναίμακτη θυσία ως ευχαριστία στον Θεό, που μας έδωσε τους αγίους. Αυτοί αποτελούν τα πρότυπα όλων των χριστιανών, αυτοί τους καθοδηγούν και μεσιτεύουν γι’ αυτούς με τις προσευχές τους. Από άλλα τμήματα του Προσφόρου εξάγονται οι μερίδες υπέρ των ζώντων και των κεκοιμημένων, οι οποίοι ανήκουν στην Ορθόδοξη Εκκλησία.

Αυτές τοποθετούνται εμπρός από τον Αμνό και, όταν πριν τη Θεία Κοινωνία κατά τη συστολή (ένωση) Σώματος και Αίματος ο Λειτουργός τις ρίχνει στο Δισκοπότηρο, λέει συγχρόνως τα ακόλουθα αξιοπρόσεκτα λόγια:”Απόπλυνον, Κύριε,τα αμαρτήματα των ενθάδε μνημονευθέντων δούλων σου τω Αίματί σου τω Αγίω· πρεσβείαις της Θεοτόκου και πάντων σου των αγίων. Αμήν”. (Δηλαδή: Σβήσε εντελώς, Κύριε, τις αμαρτίες όσων εδώ μνημονεύθηκαν δούλων Σου με το Αίμα Σου το Άγιο· με τις πρεσβείες της Θεοτόκου και όλων Σου των αγίων. Αμήν).

Στήν αρχή της Προσκομιδής ο Ιερουργός υψώνει (σηκώνει ψηλά) το Πρόσφορο μέχρι το μέτωπο και μ αυτή την κίνηση συμβολίζει την ύψωση του Χριστού στον Σταυρό, όπου έχυσε το τίμιο Αίμα Του για τη σωτηρία των ανθρώπων

http://bemary.com/

Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος: Επιστολή στο Γρηγόριο Νύσσης

 

Επιφυλασσόταν και τούτο για την ταλαίπωρη ζωή μου, ν’ ακούσω το θάνατο του Βασιλείου και εκείνης της αγίας ψυχής την εκδημία από τη δική μας ζωή, για να ενδημήσει στον Κύριο, πράγμα πού είχε κάνει φροντίδα του ολόκληρη τη ζωή του. Αλλά εγώ, έκτος από τα άλλα έχω στερηθεί και τούτο, επειδή το σώμα μου είναι σε κακή και πολύ επικίνδυνη κατάσταση: Να ασπαστώ την αγία του σκόνη, να σου παρασταθώ συμφιλοσοφώντας τα συνηθισμένα και να παρηγορήσω τούς κοινούς φίλους μας. Γιατί το να δω την ερημία της Εκκλησίας, πού στερήθηκε τέτοια δόξα κι έβγαλε απ’ το κεφάλι της τέτοιο στέφανο, ούτε μάτια μπορούν να το δουν ούτε αυτιά να το ακούσουν, όσων είναι φρόνιμοι. Εσύ τώρα νομίζω πώς μόλο πού έχεις πολλούς φίλους και λόγους για να σε παρηγορήσουν, κανένας δε θα σε παρηγορήσει τόσο, όσο ο ίδιος ο εαυτός σου και η θύμηση εκείνου. Γιατί και οι δύο σας γί­νατε για όλους τούς άλλους υπόδειγμα φιλόσοφου  και στάθμη πνευματικής μετριοπάθειας στα ευχάριστα και καρτε­ρίας στα λυπηρά. Επειδή η φιλοσοφία αναγνωρίζει αυτά τα δύο, μετριοπαθή συμπεριφορά στην ευτυχία και αποδοχή της συμφοράς με αξιοπρέπεια. Αυτό έχω να πω στην τιμιότητά σου. Αλλ’ εμένα πού γράφω αυτές τις γραμμές ποιός χρόνος και ποιός λόγος θα με παρηγορήσει έκτος από τη συναναστροφή και τη συνομιλία μαζί σου, το μόνο πού μου άφησε ο μακαρισμένος, βλέποντας δηλαδή εκείνον στο πρόσωπό σου, σαν σε καθρέφτη ωραίο και καθαρό, να νομίζω πώς έχω μαζί κι εκείνον.

Γρ.Θεολόγου, Εργα 7, Πατερικές Εκδόσεις, Γρηγόριος ο Παλαμάς,

επιστολή 76, σελ 138-141

 

 

 

 

Δημοσιεύτηκε 25th January 2013 από τον χρήστη Αλντεμπαράν

Η αγνότητα είναι προσευχή προς το Θεό... Os-Hsaias-2010

Η αγνότητα είναι προσευχή προς το Θεό...

Είπε ο πνευματικός μου πατέρας (αββάς Ησαΐας) : Γίνε γενναίος για να μπορέσεις να κάνεις ό,τι πρέπει να διορθωθεί. Η αγνότητα είναι προσευχή προς το Θεό και ο φόβος του Θεού και η στενοχώρια για τις αμαρτίες συγχωρούν τις αμαρτίες.

Κάποτε τον ρώτησα: Πατέρα τι είναι ταπεινοφροσύνη και τι είναι αυτό που τη γεννάει;

Και εκείνος μου είπε:

Ταπεινοφροσύνη είναι η υπακοή, το να κόβει κάποιος το δικό του θέλημα χωρίς κόπο, (και αυτό που την γεννάει είναι) η αγνότητα, το να υποφέρει τους ονειδισμούς και να ανέχεται τον λόγο του πλησίον χωρίς να στενοχωριέται και να διαμαρτύρεται.

Δημοσιεύτηκε 1st July 2013 από τον χρήστη Αλντεμπαράν

Να δίνετε και θα σας δοθεί. (Λουκ.6,38)

Αν πρώτα δεν συμπαθήσουμε, δεν θα συμπαθηθούμε. Και αν συμπαθούμε μεν, δεν αξιωθούμε δε της θείας ευεργεσίας και δωρεάς, είναι μεγάλη ζημιά. Γι΄αυτό πρέπει και να δίνουμε, ώστε να λάβουμε ανάλογα με αυτό που δώσαμε. Γιατί η αξία της ελεημοσύνης δεν κρίνεται ανάλογα με το μέγεθος αυτών που δίνουμε, αλλά με τη δύναμη και την προθυμία αυτών που δίνουν.

Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου Κεφάλαιο ΚΒ΄

Δημοσιεύτηκε 20th July 2013 από τον χρήστη Αλντεμπαράν

Ετικέτες: Πατρολογία Συμεών ο Νέος Θεολόγος ελεημοσύνη φιλανθρωπία

Γιά ὅσους κοινωνοῦν ἀνεξομολόγητοι.

Γιά ὅσους κοινωνοῦν ἀνεξομολόγητοι.

Ἕνα συγκλονιστικό θαῦμα τοῦ Ἁγίου Εὐγενίου

Στα χρόνια του βυζαντινού αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του νέου πλήθος από Σκύθες με δική του διαταγή ξεκίνησαν για την Ανατολή.
Κάποτε έφτασαν και στην Τραπεζούντα.

Ανάμεσά τους ήταν και κάποιος δεμένος με αλυσίδες, γιατί είχε μέσα του ολόκληρη λεγεώνα πονηρών πνευμάτων.

Οι άλλοι Σκύθες τον πρόσεχαν νύχτα-μέρα, από φόβο μήπως οι δαίμονες τον ρίξουν στη φωτιά και τον κάψουν ή τον πνίξουν στο νερό ή τον γκρεμίσουν σε κανένα βάραθρο. 

Πριν δαιμονιστεί ο Σκύθης αυτός, από νέος ακόμα, έκανε τα θελήματα των δαιμόνων και ζούσε ζωή ακόλαστη.

Κάποτε όμως έκανε και μία φρικτή ασέβεια. Στη Βασιλεύουσα, όπου είχε πάει μαζί με άλλους ομόφυλους του, επισκέφθηκε μία εκκλησία.

Εκεί, μολονότι αβάπτιστος και ακάθαρτος, τόλμησε να πλησιάσει στο άγιο ποτήριο την ώρα της θείας μεταλήψεως και να κοινωνήσει! Την ίδια όμως στιγμή παραδόθηκε στους απάνθρωπους δαίμονες, που άρχισαν από τότε να τον βασανίζουν αλύπητα.

Σ’ αυτή λοιπόν την κατάσταση έφτασε στην Τραπεζούντα. Οι σύντροφοί του, μαθαίνοντας για τα πολλά θαύματα του αγίου Ευγενίου, τον έφεραν στο ναό του. Στο μεταξύ η σατανική λεγεώνα τον έκανε να σπαράζει και ν’ αφρίζει.

Πώς τόλμησες, τον φοβέριζαν τα δαιμόνια, να μεταλάβεις το Χριστό, αφού είσαι δικός μας; Θα σ’ εξαφανίσουμε με τον πιο σκληρό τρόπο! Κανένας δεν Θα σε γλιτώσει απ’ τα χέρια μας!…

Ενώ όμως κόμπαζαν και απειλούσαν οι μιαροί δαίμονες, τί κάνει ο γρήγορος βοηθός των ανθρώπων, ο ένδοξος Ευγένιος;

Παρακαλεί τον φιλάνθρωπο Δεσπότη να σπλαχνιστεί το πλάσμα Του και να το απαλλάξει από την τυραννία του σατανά.

Και με τις παρακλήσεις του λυγίζει τον πολυέλεο Κύριο.

Καθώς στεκόταν λοιπόν ο δαιμονισμένος μπροστά στο λείψανο του αγίου, ήρθε σε έκσταση. Του φάνηκε πως είδε το Χριστό να κατεβαίνει από τον ουρανό μέσα στην εκκλησία.

Εκεί, αφού του θύμισε τις βέβηλες πράξεις, που από νέος είχε κάνει, άρχισε να τον ελέγχει αυστηρά

Μ’ όλες τούτες τις παρανομίες σου, κατέληξε ο Κύριος, με λύπησες πάρα πολύ, δεν είσαι άξιος ελέους, για χάρη όμως του αγαπητού μου Ευγένιου σε λυπήθηκα και θα σ’ ελεήσω. Και γυρίζοντας στο μάρτυρα, που στεκόταν δίπλα Του ικετευτικά, συνέχισε: Γιάτρεψέ τον, Ευγένιε, αφού κατέφυγε στην προστασία σου.

Αμέσως ο Ιησούς εξαφανίστηκε. Ο άγιος είπε τότε στον δαιμονισμένο: Αυτό το κακό το έπαθες επειδή κοινώνησες τα άχραντα Μυστήρια, ενώ ήσουν αβάπτιστος και βουτηγμένος στις αμαρτίες.

Ο Σκύθης συνήλθε από την έκσταση.

Είδε τότε, αισθητά πια, να βγαίνει φωτιά από τα άγια λείψανα, να μπαίνει στο στόμα του και να κατακαίγει – έτσι του φάνηκε – τα σωθικά του.

Όσοι ήταν εκεί κοντά μπόρεσαν να δουν με τα ίδια τους τα μάτια τη δύναμη του αγίου Ευγενίου, που βασάνιζε και τιμωρούσε εξουσιαστικά τους πονηρούς δαίμονες, διώχνοντάς τους βίαια μέσ’ από τον ταλαίπωρο άνθρωπο.

Άφριζε και ίδρωνε και χτυπιόταν ο Σκύθης, ώσπου ελευθερώθηκε εντελώς από τ’ ακάθαρτα πνεύματα.

Ειρηνικός πια και ανενόχλητος, σιχάθηκε την παλιά του ζωή, και δεν έπαψε ποτέ να ευχαριστεί τον θαυματουργό μάρτυρα που τον ευεργέτησε.

 Πηγή-iliaxtida.wordpress.com

http://tokandylaki.blogspot.gr/