Η παρουσία του Θεού μέσα στο Σύμπαν

Η παρουσία του Θεού μέσα στο Σύμπαν

του αρχιμ. Επιφανίου Χατζηγιάγκου | εκδόσεις Ορθόδοξος Κυψέλη
Ένα βιβλίο του Αρχιμανδρίτη και Φυσικού π. Επιφανίου Χατζηγιάγκου, μέσα από το οποίο περιγράφονται και αναλύονται τα θαυμαστά έργα του Θεού (φυσικός κόσμος). Αποτελεί χρήσιμο βοήθημα για όσους/όσες αναζητούν πηγές σχετικές με τη Δημιουργία του κόσμου και την παρουσία του Θεού μέσα σ’ αυτόν. Επίσης, συστήνεται ως ένα κατάλληλο εγχειρίδιο για τον/την ομαδάρχη, αφού δίνει σύντομες και περιεκτικές απαντήσεις στις συχνές απορίες των παιδιών για το συγκεκριμένο θέμα.

Αρχίμ. Επιφανίου Χατζηγκιάγκου 
Φυσικού
Εκδόσεις "Ορθόδοξος Κυψέλη"

    Ένα ερώτημα το οποίο απασχόλησε τον άνθρωπο από τα πανάρχαια χρόνια μέχρι σήμερα.  Η ύπαρξη του Θεού είναι το πιο βασικό θέμα της ζωής μας.Αν υπάρχει Θεός και μεταφυσικός κόσμος,  η ζωή μας έχει νόημα και περιεχόμενο.  Αν δεν υπάρχει Θεός,  η ζωή μας είναι μια πορεία που ξεκινά από το μηδέν και καταλήγει στο μηδέν.
  Γι αυτό,  ενώ η πρώτη και βασική αλήθεια που ομολογουμέ στο σύμβολο της Πίστεως είναι η ύπαρξη του Θεού : "Πιστεύω είς ένα Θεόν".Κι ο Απόστολος Παύλος τονίζει  :"Πιστεύσαι δη τον προσερχόμενον τω Θεώ ότι έστι και τοίς έκζητούσιν αυτόν μισθαποδότης γίνεται." (Εβρ. 11,6) Δηλαδή,  εκείνος που πλησιάζει το Θεό για να τον λατρεύσει,  θα πρέπει προηγουμένως να πιστέψει ότι υπάρχει Θεός και ότι θα αποδώσει στον καθένα κατά τα έργα του.
  Αφού λοιπόν η ύπαρξη του Θεού είναι το θεμέλιο της Πίστεως,  γι αυτό και πολεμήθηκε όσο τίποτε άλλο από τους υλιστές και άθεους. 

          

    ο Θεος μέσα από τα έργα του

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                   
Πως θα μπορούσε κάποιος να γνωρίσει τον Θεό και να πιστέψει στην ύπαρξη του; Βεβαίως ο Θεός ως προς την ουσία του είναι άυλος και αόρατος. "Θεόν ουδείς εώρακε πώποτε".(Ιω.1,18)
   Φανερώνεται όμως στον εαυτό του και κάνει αισθητή την παρουσία του μέσα από τις ενέργειες του.  Το πρώτο και βασικό μέσο με το οποίο ο Θεός φανερώθηκε στούς ανθρώπους είναι ο φυσικός κόσμος.  Αυτό το μεγαλειώδες Σύμπαν,  το απέραντο ως προς το μέγεθος,  το τέλειο ως προς την κατασκευή,  το αρμονικό ως προς τη λειτουργία,  το υπέροχο ως προς την ομορφιά,  μαρτυρεί την ύπαρξη ενός άπειρου,  πανσόφου και παντοδύναμου Θεού Δημιουργού.
  Και όπως ένα ζωγραφικός πίνακας μας υποχρεώνει να δεχθούμε καλλιτέχνη που τον ζωγράφισε,  ένα άγαλμα μας παραπέμπει στον γλύπτη που το δημιούργησε κι ένα ρολόι προϋποθέτει ένα ωρολογοποιό που το κατασκεύασε,  έτσι και ο φυσικός κόσμος που βλέπουμε γύρω μας,  που είναι απείρως πιο τέλος και πιο
ποικιλόμορφος και πολύπλοκος από κάθε ανθρώπινο κατασκεύασμα,  μας υποχρεώνει να δεχθούμε ότι κάποιος τον έπλασε.  "Πας οίκος κατασκευάζεται υπο τίνος, ο δε τα πάντα κατασκευάσας Θεός", Όπως πολλοί εύλογα αποφαίνεται ο Απ. Παύλος (Εβρ. 3,4). Δηλαδή κάθε σπίτι φτιάχνεται από κάποιον τεχνίτη και εκείνος που έφτιαξε τα πάντα είναι ο Θεός.

                

            ο έναστρος ουρανος

" Όλα μιλούν για τον Θεό",έλεγε ο Εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός. "Όπου κι αν στρέψω τη ματιά μου,  παντού Εσέ,  Θεέ,  θα δώ", ψάλλει  ένας χριστιανός ποιητής.  Παντού υπάρχει η παρουσία του Θεού μέσα στη φύση.
    Εκεί όμως που ο άνθρωπος  κυριεύεται από θαυμασμό και δέος είναι ο έναστρος ουρανός.  Τα αναρίθμητα άστρα με τα ποικίλα χρώματα και τη διαφορετική λαμπρότητα που σαν διαμάντια για στολίζουν τον ουράνιο θόλο,  είναι ένα από τα πιο μαγευτικά θεάματα της φύσεως.
  Το πρώτο που θαυμάζει κανείς μελετώντας το αστρικό σύμπαν είναι ο αριθμός των αστέρων.  Με γυμνό μάτι μπορεί κάποιος να δει περίπου 5,000 αστέρια.Αν όμως στρέψει στον ουρανό ένα ισχυρό τηλεσκόπιο,  θα δει πολύ περισσότερα,  εκατομμύρια. 
  Σύμφωνα με τις έρευνες και τις ανακαλύψεις των αστρονόμων,  τα αστέρια μέσα στο σύμπαν είναι κατανεμημένα σε τεράστιες ομάδες που ονομάζονται γαλαξίες,  ο κάθε γαλαξίας αποτελείται από 100 εώς 200 δισεκατομμύρια άστρα.! Υπολογίζεται ότι μέσα στο σύμπαν υπάρχουν γύρω στο ένα τρισεκατομμύριο τέτοιοι γαλαξίες!Φανταστείτε λοιπόν πόσα άστρα υπάρχουν.
  Το δεύτερο που θαυμάζει κανείς είναι τεράστιες αποστάσεις που χωρίζουν τα αστέρια μεταξύ τους.Όπως γνωρίζουμε από τα μαθητικά μας χρόνια,  το φως τρέχει με μια ασύλληπτα μεγάλη ταχύτητα,  τη μεγαλύτερη που υπάρχει μέσα στο σύμπαν.  Τρέχει με 300,000 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο!Δηλαδή σε ένα δευτερόλεπτο διανύει απόσταση σχεδόν από τη Γη μέχρι τη Σελήνη.
  Η απόσταση από τη Γη μέχρι τον ήλιο είναι 150 εκατομμύρια χιλιόμετρα.Ένα αεροπλάνο θα χρειαζόταν είκοσι χρόνια για να πάει στον Ήλιο.  Το φως όμως,  με την ιλιγγιώδη ταχύτητα του,  κάνει αυτό το ταξίδι μόλις σε 8 λεπτά.
  Το πιο κοντινό αστέρι σε μας είναι ο εγγύτατος του Κενταύρου. Ξέρετε πόσο χρόνο κάνει το φως για να έλθει από κει μέχρις εδώ;  Το φως,  με την ταχύτητα των 300,000 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο,  χρειάζεται 4 ολόκληρα χρόνια να ταξιδεύει,  για να φτάσει από τον εγγύτατο του Κενταύρου μέχρι τη γη.  Ένα αεροπλάνο θα χρειαζόταν 6 εκατομμύρια χρόνια!  Και αυτό,  όπως είπαμε,  είναι το πιο κοντινό μας αστέρι.Υπάρχουν αστέρια που απέχουν 20,30,60 έτη φωτός και περισσότερο.
  Η διάμετρος του Γαλαξία μας είναι 100,000 έτη φωτός.  Δηλαδή,  για να πάει το φως από την μία άκρη του Γαλαξία μέχρι την άλλη χρειάζεται να ταξιδεύει 100,000 χρόνια! Δεν μπορεί ο άνθρωπος να συλλάβει τις αποστάσεις αυτές.  Ας μην προχωρήσουμε στις αποστάσεις μεταξύ των γαλαξιών και στην διάμετρο του σύμπαντος,  γιατί θα μας καταλάβει ίλιγγος.
  Ένα τρίτο θέμα που προκαλεί θαυμασμό είναι τα μεγέθη των άστρων.  Για παράδειγμα ο Ήλιος,  που είναι ένα αστέρι μέσου μεγέθους, είναι 1,300,000 φορές μεγαλύτερος από τη γη.  Αν θεωρήσουμε τον ήλιο σαν ένα πορτοκάλι,  η γη θα είναι κοντά του σαν ένας κόκκος άμμου!  Και υπάρχουν αστέρια πολύ μεγαλύτερα από τον ήλιο.
  Άλλο σημαντικό χαρακτηριστικό του σύμπαντος είναι η κίνηση.  Όλα τα ουράνια σώματα κινούνται.  Η Σελήνη κινείται γύρω από τη γη.  Ή Γή  και οι άλλοι πλανήτες κινούνται γύρω από τον ήλιο.  Ολόκληρο το ηλιακό σύστημα κινείται γύρω από το κέντρο του Γαλαξία κ.ο.κ.
  Οι ταχύτητες των κινήσεων αυτών είναι τεράστιες.  Η γη περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο με ταχύτητα 110,000 χιλιόμετρα την ώρα.
  Αλλά και οι άλλοι πλανήτες περιστρέφονται με μεγάλες ταχύτητες γύρω από τον Ηλιο,  σε αυστηρά καθορισμένες τροχιές,  υπακούοντας σε θαυμάσιους νόμους (νόμοι του Κέπλερ).
  Και όχι μόνο το δικό μας σύστημα,  αλλά όλα τα άστρα,  οι γαλαξίες,  τα σμήνη τών γαλαξιών,  κινούνται με απόλυτη τάξη και αρμονία.  Ένας ουράνιος τροχονόμος,  ένα αόρατο χέρι κατευθύνει τις τεράστιες ουράνιες σφαίρες,  ώστε να ακολουθούν απαρασάλευτα και για αιώνες την πορεία τους μέσα στο αχανές σύμπαν.
  Το πιο καταπληκτικό όμως είναι ότι όλα τα ουράνια σώματα έλκονται μεταξύ τους με μία αόρατη και μυστηριώδη δύναμη,  που λέγεται παγκόσμια έλξη, η βαρύτητα.
  Αν υποθέσουμε ότι για μια στιγμή σταματούσε να υπάρχει η δύναμη αυτή της βαρύτητας,  όλα τα ουράνια σώματα θα ξέφευγαν από τις τροχιές τους και το σύμπαν θα διαλυόταν.  Ποιός έθεσε τη θαυμαστή αυτή  δύναμη που συνέχει και περικρατεί το σύμπαν;  Ο μέγιστος των φυσικών όλων των αιώνων,  όπου ανακάλυψε και των νόμο της Παγκοσμίου έλξεως,  ο βαθιά θρησκευόμενος επιστήμων και βαθύς μελετητής της Αγίας γραφής,  ο Ισαάκ Νεύτων,  γράφει στο περίφημο έργο του  "Principia": Ο μεγαλοπρεπής δεσμός που συνδέει τα άστρα μεταξύ τους είναι δυνατό να προέρχεται μόνο από τη Σοφία και τη βούληση ενός Όντος ισχυρού και λογικού κι αυτό το ονομάζουμε Κύριο και Θεό Παντοδύναμο".
  Και ο μεγάλος φιλόσοφος της αρχαίας Ελλάδος Αριστοτέλης λέει τα εξής : "Όπως ο ναυτικός που βλέπει να προβάλει από μακριά κάποιο καράβι με όλα ανοιχτά πανιά,  σκέφτεται πως υπάρχει δίχως άλλο κάποιος κυβερνήτης του καραβιού που το κατευθύνει και το προσεγγίζει στο λιμάνι,  έτσι και όσοι σήκωσαν για πρώτη φορά τα μάτια τους στον έναστρο ουρανό και αντίκρισαν τον ήλιο να διανύει την τροχιά του από την Ανατολή μέχρι την δύση και είδαν τις καλοχαραγμένες γραμμές των άστρων, αναζήτησαν το Μεγάλο Δημιουργό του υπέροχου αυτού σύμπαντος, γιατί ήταν αναγκασμένοι λογικά να παραδεχθούν,  ότι αυτός ο θαυμάσιος για την αρμονία του κόσμος δεν μπορεί να έγινε στην τύχη,  αλλά χρωστά την ύπαρξή του σε κάποιο Όν πανίσχυρο και άπειρο". (Σέξτος, Εμπειρ. Δογμ.ΙΙΙ, 2).

                            

                       ο ήλιος

 Άς δούμε τώρα τον Ήλιο, το λαμπρό αυτό άστρο που μας φωτίζει, μας θερμαίνει και μας ζωογονεί.

ΟΙ ΦΥΣΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ
  Ο Ήλιος απέχει από τη γη,  όπως έχουμε αναφέρει, 150,000,000 χιλιόμετρα και είναι ως προς το μέγεθος 1,300,000 φορές μεγαλύτερος από τη γη.  Γύρω απ αυτόν περιστρέφονται οι πλανήτες,  τους οποίους έλκει  με τη βαρύτητα του. Ή ύλη από την οποία αποτελείται (κυρίως τα αέρια υδρογόνο και ήλιο) βρίσκεται σε διάπυρη κατάσταση.  Η θερμοκρασία στην επιφάνεια του είναι 6,000 βαθμοί Κελσίου,  ενώ στο κέντρο του φτάνει τους 15,000,000 βαθμούς!  Ο ήλιος εκπέμπει τεράστια ποσά θερμότητας στο διάστημα.  Ένα μέρος της θερμότητας αυτής δέχεται και η γη και έτσι υπάρχει και διατηρείται η ζωή.
  Έναν μεγάλο ερώτημα που απασχόλησε τους επιστήμονες είναι το πως παράγει τη θερμότητα του ο ήλιος.  Μετά από πολλές μελέτες κατέληξαν στο συμπέρασμα,  ότι η θερμότητα που εκπέμπει ο ήλιος οφείλεται στην πυρηνική ενέργεια. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι το φωτεινό αυτό άστρο,  όπως και όλα τα άστρα του ουρανού,  είναι ένα γιγαντιαίο πυρηνικό εργοστάσιο.  Με θαυμαστούς μηχανισμούς καίέι το καύσιμο του,  που είναι το υδρογόνο και ακτινοβολεί σταθερά εδώ και 4.5 δισεκατομμύρια χρόνια. Με τον ίδιο σταθερό ρυθμό θα συνεχίσει να ακτινοβολεί για άλλα τόσα χρόνια.  Η θαυμαστή αυτή σταθερότητα,  με την οποία εκπέμπει την ακτινοβολία και τη θερμότητα,  που είναι τόσο απαραίτητη για την ύπαρξη και την διατήρηση της ζωής,  οφείλεται σε ένα ρυθμιστικό παράγοντα,  και αυτός είναι η βαρύτητα.  Αυτή συγκρατεί τις τεράστιες δύναμεις που προκαλούνται στο εσωτερικό του Ηλίου και δεν τον αφήνει να εκραγεί.

Η ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ

Ο Ήλιος είναι η πηγή της ζωής στον πλανήτη μας.  Ας δούμε μερικές από τις πολύτιμες προσφορές του.
 1. Με τη θερμότητα που εκπέμπει εξασφαλίζεται η κατάλληλη θερμοκρασία για να γίνουν οι βιοχημικές διαδικασίες μέσα στούς ζωντανούς οργανισμούς,  και να παραχθούν οι διάφορες ουσίες που είναι απαραίτητες για τη ζωή.
 2. Συντελεί σε μία θαυμαστή λειτουργία,  τη φωτοσύνθεση,  χάρη στην οποία τα φυτά παίρνουν νερό από τη γη και διοξείδιο του άνθρακα από την ατμόσφαιρα και μας δίνουν οξυγόνο και την γλυκόζη. Το οξυγόνο το αναπνέουμε και η γλυκόζη αποτελεί βασικό συστατικό των τροφών μας.
 3. Με τη θερμότητα του ο ήλιος εξατμίζει το νερό της θάλασσας, το μετατρέπει σε υδρατμούς,  που στη συνέχεια γίνονται βροχή για να ποτίσουν ολόκληρη τη γη. Κάθε χρόνο εξατμίζονται από την θάλασσα 400 τρίσεκατομμύρια τόνοι νερού.
 4. Επίσης ο ήλιος προκαλεί τους ανέμους,  οι οποίοι μεταφέρουν τους υδρατμούς σε όλη τη γη.  Επιπλέον οι άνεμοι εξασφαλίζουν μία ομοιόμορφη κατανομή της θερμοκρασίας στον πλανήτη μας.
 5. Τέλος ο ήλιος είτε άμεσα είτε έμμεσα είναι η πηγή ενέργειας στη γη,  αφού τα ξύλα,  τα κάρβουνα,  τα πετρέλαια και τα βιοκαύσιμα οφείλουν την προέλευσή τους στην φωτοσύνθεση και συνεπώς στον ήλιο.  Αλλά και οι τροφές που τρώμε είναι και αυτές κονσέρβες ηλιακής ενέργειας.

   οι ουρανοί δηιγούνται δόξα Θεού

Όλα αυτά και άλλα πολλά  μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι υπάρχει ένας πάνσοφος και παντοδύναμος δημιουργός που τα σχεδίασε και τα έπλασε.  Το αχανές σύμπαν με τα τρισεκατομμύρια άστρα οί αρμονικές κινήσεις τους,  η μυστηριώδης έλξη που τα συγκρατεί,  ο θαυμαστός μηχανισμός με τον οποίο φωτοβολούν,  η γενικότερη τάξη που επικρατεί στο σύμπαν, οί τέλειοι νόμοι που το κυβερνούν,  καθώς και ένας βαθύτερος σκοπός που κρύβεται σε αυτό,  μας προκαλούν τον θαυμασμό και την έκπληξη.  Δεν μπορεί όλα αυτά να έγιναν τυχαία.  Όλα μαρτυρούν και φωνάζουν με μία σιωπηλή κραυγή,  ότι υπάρχει Θεός,  και όλα ψάλλουν και υμνούν με μια μυστική  μελωδία τα μεγαλεία του Πλάστη. "Οί ουρανοί διηγούνται δόξαν Θεού, ποίησην δε χειρών αυτού αναγγέλει το στερέωμα". (Ψαλμ. 18, 2).
  Ένας μεγάλος φιλόσοφος,  ο Κάντ,  έλεγε : "Δύο πράγματα γεμίζουν την ψυχή μου με θαυμασμό ο έναστρος ουρανός που είναι πάνω μου και η φωνή της συνειδήσεώς που είναι μέσα μου".
  Ο πρώτος αστροναύτες Γιούρι Γκαγκάριν είπε κάποτε: "Εκεί που πέταξα δεν είδα πουθενά τον Θεό". Πόσο επιπόλαια έβγαλε αυτό το συμπέρασμα!  Απάντηση σε αυτό που είπε έδωσε ένας άλλος αστροναύτης,  ο Γκόρντον Κούπερ,  με δύο πτήσεις στο διάστημα :"Κατά τις πτήσεις μου στο διάστημα,  ούτε κι εγώ είδα πουθενά το Θεό είδα όμως μερικά από τα θαύματα που δημιούργησε". Τέλος,  ο μεγάλος μουσουργός Haydn είπε: "Με αυτό τον τρόπο που πρέπει να εξοικειωθούμε προς τα θαύματα του ουρανού ώστε να γίνουν γέφυρα προς τον Θεό".

 

   η γη ένας μοναδικός πλανήτης

Η γη είναι ο τρίτος στη σειρά πλανήτης.  Είναι μια τεράστια σφαίρα με διάμετρο 13,000 χιλιόμετρα και μάζα 6 εξάκης εκατομμύρια τόνους.Περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο με ταχύτητα 110,000 χιλιόμετρα την ώρα σαν ένα τεράστιο διαστημόπλοιο με 6 δισεκατομμύρια επιβάτες.  Κινείται με σταθερό χρόνο περιστροφής,  σε αυστηρά καθορισμένη τροχιά,  χωρίς τραντάγματα και θορύβους.  Και το κυριότερο δεν στηρίζεται πουθενά.  Κινείται στο κενό.  Ο χρόνος περιστροφής της γης γύρω από τον ήλιο είναι 365  ημέρες και 6 ώρες περίπου. Ή ακρίβεια στο χρόνο περιστροφής είναι καταπληκτική.  Σε χρόνια δεν άλλαξε ούτε κατά ένα εκατοστό του δευτερολέπτου.  Για αυτό μπορούμε να προβλέψουμε με ακρίβεια και της εκλείψεις.  Εκτός από την κίνηση γύρω από τον ήλιο η γη περιστρέφεται και γύρω από τον εαυτό της σε 24 ώρες.
  Αυτές είναι οι πιο γνωστές κινήσεις της γης.  Υπάρχουν όμως και άλλες, 14 συνολικά.

           υπάρχουν εξωγήινοι ;

Ένα πανάρχαιο ερώτημα που απασχόλησε τον άνθρωπο είναι το αν είμαστε μόνοι στο σύμπαν.  Πολύς λόγος γίνεται για εξωγήινους και για ζωή σε άλλους πλανήτες.  Αφού υπάρχουν τόσα τρισεκατομμύρια άστρα και το καθένα έχει τους πλανήτες του,  γιατί να θεωρείται απίθανο κάποιοι απο αυτούς να έχουν τις συνθήκες που είναι απαραίτητες για τη ζωή;  Αυτό υποστηρίζουν πολλοί,  επιστήμονες και μη.  Ωστόσο,  οι πιθανότητες για ύπαρξη ζωής σε άλλους πλανήτες όλο και μικραίνουν. Ή Γη,  όπως θα δούμε στη συνέχεια,  είναι ένας μοναδικός πλανήτης που συγκεντρώνει όλες τις προϋποθέσεις για την ύπαρξη της ζωής.  Και αυτές οι προϋποθέσεις είναι πάρα πολλές,  ώστε να είναι εντελώς απίθανο να συγκεντρώνονται όλες μαζί σε έναν πλανήτη.

  οι θαυμαστές ιδιαιτερότητες   της γης

Θα δούμε τώρα κάποιες από τις πάμπολλες ιδιαιτερότητες της γης,  που την καθιστούν ένα μοναδικό πλανήτη μέσα στο σύμπαν. 

1. Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΓΗΣ


 
  α) ΣΤΟΝ ΓΑΛΑΞΙΑ. Η γη βρίσκεται σε ένα ήσυχο σημείο του Γαλαξία μας στη Γαλαξιακή κατοικήσιμη ζώνη. Απέχει 25 χιλιάδες έτη φωτός από το κέντρο του.  Αν ήταν πιο κοντά,  θα βομβαρδιζόταν από την κοσμική ακτινοβολία η οποία παράγεται από τις εκρήξεις των supernova που βρίθουν στο κέντρο του Γαλαξία.  Αυτό θα σήμαινε την καταστροφή της. Αν αντιθέτως βρισκόταν πιο μακριά,  στα όρια του Γαλαξία,  εκεί δεν υπάρχουν άφθονα μέταλλα απαραίτητα για τη ζωή.
  β) ΣΤΟ ΗΛΙΑΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ. Η θέση της γης στο ηλιακό σύστημα θεωρείται επίσης ιδανική.  Βρίσκεται στην "κατοικήσιμη ζώνη" του ηλιακού συστήματος.  Ούτε κοντά στον ήλιο,  οπότε θα είχαμε πολύ υψηλές θερμοκρασίες,  όπως η Αφροδίτη,  ούτε μακριά,  οπότε θα είχαμε χαμηλές θερμοκρασίες,  όπως ο Αρης.
  Η "χρυσή απόσταση" γης ήλιου εξασφαλίζει τη δυνατότητα σχηματισμού των βιομορίων υδατανθράκων,  πρωτεϊνών κ.τ.λ τα οποία συνθέτουν τους ζωντανούς οργανισμούς.
  Η θερμοκρασία της γης εξασφαλίζει επίσης την ύπαρξη του νερού σε υγρή φάση.  Το νερό σε υγρή μορφή διαλύει τις χημικές ουσίες,  ώστε να μπορούν να ενωθούν μεταξύ τους και να συνθέσουν άλλες πιο πολύπλοκες απαραίτητες στη ζωή.  Ακόμα αν βρισκόταν στα εξωτερικά όρια του ηλιακού συστήματος,  θα βομβαρδιζόταν αδιάκοπα από αστεροειδείς και κομήτες. 

2. Ο ΗΛΙΟΣ. Είναι τέτοιος ο αστρικός τύπος του ήλιου μας, μέγεθος,  σταθερότητα ακτινοβολίας,  φασματικός τύπος που ευνοεί την ύπαρξη της ζωής.

3. Λίγο πιο μακριά από τη γη περιστρέφονται δύο μεγάλοι πλανήτες ο Δίας 318 φορές μεγαλύτερος της γης κι ο Κρόνος 95 φορές μεγαλύτερος.  Αυτοί λειτουργούν σαν παγίδες των μετεωριτών κομητών έλκοντας τους με την ισχυρή βαρύτητα που έχουν.  Είναι τα αλεξικέραυνα που προστατεύουν τη γη.  Αν ο Δίας δεν υπήρχε η βρισκόταν σε εσωτερική τροχιά,  η γη θα δεχόταν μια βροχή από αστρικά αντικείμενα 10,000 φορές περισσότερα,  γεγονός που θα εμπόδιζε την ύπαρξη της ζωής.
 

    η κλίση του άξονα της γης

 
                                                 
Ένα άλλο θαυμαστό φαινόμενο που συναντούμε στη γη είναι ότι ο άξονας περιστροφής της παρουσιάζει μια κλίση 23,5 μοιρών.  Αυτή η κλίση,  σε συνδυασμό με την κίνησή της γης γύρω από τον ήλιο εξασφαλίζει τις τέσσερις εποχές του έτους.  Αν δεν υπήρχε αυτή η κλίση δεν θα είχαμε τις εναλλαγές των εποχών,  αλλά κάθε περιοχή της γης θα είχε μονίμως μια εποχή.
 

        

η περιστροφή της γης

Η περιστροφή της γης γύρω από τον εαυτό της σε 24 ώρες προκαλεί την ημέρα και τη νύκτα.  Αν δεν υπήρχε αυτή η περιστροφή,  τότε η μια πλευρά της γης θα είχε μονίμως η ημέρα και η άλλη μονίμως νύχτα.
 

        η ύπαρξη της σελήνης

Η γη έχει και ένα δορυφόρο,  τη Σελήνη,  που περιστρέφεται γύρω από αυτήν.  Πέρα από την ομορφιά και τη γοητεία που προκαλεί με το γλυκό της φώς εκπληρώνει και άλλους, ουσιαστικότερους σκοπούς.
  Κατ αρχήν,  η ύπαρξη της Σελήνης με την σχετικά μεγάλη μάζα της,  εξασφαλίζει τη σταθερότητα του άξονα περιστροφής της γης.  Αν η Σελήνη δεν υπήρχε,  και μάλιστα στην κατάλληλη θέση,  κι αν ήταν μικρότερη,  όπως οι δορυφόροι άλλων πλανητών,  ο άξονας της γης θα άλλαζε διαρκώς διεύθυνση,  με αποτέλεσμα την αστάθεια στο κλίμα,  που θα καθιστούσε δύσκολη η και αδύνατη την ύπαρξη ζωής.  Σύμφωνα με τους υπολογισμούς κάποιου αστροφυσικού,  αν δεν υπήρχε η Σελήνη,  η θερμοκρασία στη γη θα κατέβαινε στους -100C το χειμώνα και θα ανέβαινε στούς +150C το καλοκαίρι!  Μιά άλλη συμβολή της Σελήνης είναι οι παλίρροιες που προκαλεί.  Όπως γνωρίζουμε τα νερά των θαλασσών ανεβαίνουν και κατεβαίνουν δύο φορές το εικοσιτετράωρο.  Αυτό οφείλεται κυρίως στην έλξη της Σελήνης.  Με τις παλίρροιες γίνεται ανάδευση (ανακάτεμα) του νερού της θαλάσσης,  γεγονός που αποτρέπει την αποσύνθεση.

               η μάζα της γης

Ένα άλλο σημαντικό δεδομένο που ευνοεί την ύπαρξη ζωής στόν πλανήτη μας είναι η μάζα της γης.  Ή Γή διαθέτει την ακριβώς απαιτούμενη μάζα.  Αν η μάζα της ήταν μικρότερη,  θα είχε μικρότερη η βαρυτική έλξη,  οπότε δεν θα μπορούσε να συγκρατήσει την ατμόσφαιρα όπως στη Σελήνη.  Αν η μάζα της ήταν μεγαλύτερη, θα είλκυε  περισσότερους μετεωρίτες που θα προκαλούσαν καταστροφές.

                   ερωτήματα

  Πως έτυχαν όλες αυτές οι θαυμαστές συμπτώσεις σε ένα και μόνο πλανήτη;
  Πώς έτυχε γη να βρίσκεται στην κατάλληλη θέση μέσα στο Γαλαξία;
  Πώς έτυχε να είναι και πλανήτης σε ένα αστέρι σαν τον ήλιο που είναι κατάλληλος για να συντηρήσει τη ζωή;
  Πώς έτυχε να βρίσκεται και στην κατάλληλη απόσταση από τον ήλιο ούτε πολύ κοντά,  ούτε πολύ μακριά,  ώστε να έχει την απαιτούμενη θερμοκρασία για να μπορεί να αναπτυχθεί η ζωή;
  Πώς έτυχε να την περιβάλλουν και δύο μεγάλοι πλανήτες ο Δίας και ο Κρόνος που σαν αλεξικέραυνο την προστατεύουν από τους μετεωρίτες και τα άλλα ουράνια αντικείμενα που θα την απειλούσαν;
  Πώς έτυχε ο άξονας της γης να έχει και την κατάλληλη κλίση (23,5 μοιρών) ώστε να υπάρχουν οι εποχές;
  Πώς έτυχε να έχει και ένα δορυφόρο τη Σελήνη που να έχει το κατάλληλο μέγεθος ώστε να κρατά σταθερό τον άξονα της για να εναλλάσσονται ομαλά οι τέσσερις εποχές;
  Πώς έτυχε να έχει και την κατάλληλη μάζα ώστε να συγκρατεί την ατμόσφαιρα;
  Όλα αυτά και άλλα πολλά ερωτήματα μαρτυρούν ένα σοφό σχέδιο,  που το επεξεργάσθηκε ένας τέλειος Νούς και το πραγματοποίησε μια άπειρη  Δύναμη,  με σκοπό να κάνει αυτό τον πλανήτη,  τη γη μας,  ένα ξεχωριστό δημιούργημα που θα φιλοξενούσε το θαυμαστό φαινόμενο που λέγεται ζωή.  Αν προχωρήσει κανείς περισσότερο,  θα ανακαλύψει και άλλες συμπτώσεις μέσα στο σύμπαν και ιδιαιτέρως στη γη.
  Όλη αυτή η έρευνα οδηγεί τελικά σε ένα συγκλονιστικό συμπέρασμα:
  Όλο το σύμπαν, όλος ο φυσικός κόσμος και η γή ξεχωριστά,  έγιναν για τον άνθρωπο.  Μη βιαστείτε να πείτε ότι είναι υπερβολή που διακηρύσσουν οι θεολόγοι η οι θρησκόληπτοι άνθρωποι.  Το συμπέρασμα αυτό είναι μια απόφαση στην οποία κατέληξαν στις μέρες μας οι επιστήμονες και ονομάζεται ανθρωπική αρχή.

                   

     η ατμόσφαιρα

  Αφού είδαμε μερικές από τις ιδιαιτερότητές που παρουσιάζει ο πλανήτης μας μέσα στο αστρικό σύμπαν,  ας πούμε λίγα λόγια και για την ατμόσφαιρα που την καλύπτει.  Ατμόσφαιρα ονομάζεται το στρώμα του αέρα που περιβάλλει τη γη.  Είναι μια έννοια θάλασσα,  μέσα στην οποία κολυμπάμε ολίγοι Χέρσεϊ οργανισμοί.  Συγκρατείται,  όπως είπαμε,  από την βαρύτητα και πιθανή πρακτικά σε ύψος χιλιομέτρων.  Η ατμόσφαιρα είναι μείγμα πολλών αέριων,  το καθένα από τα οποία εξυπηρετεί και να σιωπώ.  Τα κυριότερα αέρια είναι τα εξής :
 α) Το οξυγόνο.  Βρίσκεται σε ποσοστό 21%.  Είναι απαραίτητο για την ζωή,  διότι προκαλεί τις καύσεις μέσα στούς οργανισμούς, από τις οποίες παράγεται κίνηση και κάθε είδους ενέργεια.  Το ποσοστό,  στο οποίο το συναντούμε,  είναι το ιδανικό για την ομαλή λειτουργία της ζωής.Αν ήταν μικρότερο, θα είχαμε δύσπνοιες.  Αν ήταν μεγαλύτερο, θα είχαμε καταστρεπτικές συνέπειες, διότι το οξυγόνο σε μεγάλες ποσότητες είναι τοξικό και δηλητηριώδες για τους οργανισμούς.  Επίσης θα προκαλούνταν εύκολα πυρκαγιές.
 β) Το άζωτο.  Βρίσκεται σε ποσοστό 78%. Παίζει κι αυτό σημαντικό ρόλο στο περιβάλλον και στη ζωή.  Αφενός αραιώνει το οξυγόνο. Αφετέρου με τις αστραπές και τους κεραυνούς ενώνεται με το οξυγόνο,  και στη συνέχεια πέφτοντας στη γη με τη βροχή,  γίνεται λίπασμα για τα φυτά (αζωτούχα λιπάσματα).
 γ) Τρίτο βασικό συστατικό της ατμόσφαιρας είναι το διοξείδιο του άνθρακα.  Βρίσκεται γενικά σε πολύ μικρό ποσοστό μικρότερο του 1%.  Όμως η παρουσία του είναι απαραίτητη,  όσο και του οξυγόνου.  Διότι το διοξείδιο του άνθρακα είναι αναγκαίο για τη φωτοσύνθεση,  κατά την οποία τα φυτά το χρησιμοποιούν μαζί με το νερό για να παρασκευάσουν τη γλυκόζη και στη συνέχεια τους καρπούς,  το ξύλο και όλα τα θετικά παράγωγα.  Συνεπώς,  χωρίς διοξείδιο του άνθρακα δε θα υπήρχε φυτική ζωή και ασφαλώς ούτε ζωική.  Και εδώ υπάρχουν λεπτές ισορροπίες.  Αν το ποσοστό του διοξειδίου του άνθρακα αυξηθεί,  τότε έχουμε το φαινόμενο του θερμοκηπίου,  που συνεπάγεται αύξηση της θερμοκρασίας της γης.  Επίσης η αύξηση θα επέφερε βλαβερές συνέπειες στα ζώα,  δύσπνοια και θάνατο.  Αντίθετα αν το ποσοστό μειωθεί,  αυτό θα επηρέαζε τα φυτά και θα είχαμε ελάττωση του οξυγόνου της ατμόσφαιρας.
 δ) Όζον.  Είναι ένα αέριο που το συναντούμε στην ανώτερη ατμόσφαιρα σε ύψος 24 χιλιομέτρων.  Έχει πάχος μόλις μισό εκατοστό του μέτρου.  Κι όμως,  αυτό το λεπτό στρώμα του όζοντος μας προστατεύει σαν μιά ομπρέλα από τις βλαβερές υπεριώδεις ακτινοβολίες του ήλιου που είναι καρκινογόνες!  Όλοι έχουμε ακούσει για την τρύπα του όζοντος και γενικά για την καταστροφή του χρήσιμου αυτού αερίου,  που έχει ως αποτέλεσμα ο ήλιος να έχει γίνει φορές 500 φορές πιο επικίνδυνος απ ότι πριν από μερικές δεκαετίες.
 ε) Τέλος,  βασικό αέριο είναι και οι υδρατμοί,  οι οποίοι προέρχονται από την εξάτμιση του νερού των θαλασσών και των λιμνών.  Αυτοί οι υδρατμοί γίνονται σύννεφα και στη συνέχεια πέφτουν σαν βροχή στη γη για να καλύψουν τις ανάγκες σε νερό όλων των ζωντανών οργανισμών.  Εκτός όμως από την προμήθεια νερού την οποία εξασφαλίζουν,  οι υδρατμοί συντελούν και σε κάτι άλλο πολύ σπουδαίο.  Μειώνουν τη μεγάλη διαφορά θερμοκρασιών που θα υπήρχε μεταξύ ημέρας και νύχτας.  Αν δεν υπήρχαν οι υδρατμοί στην ατμόσφαιρα,  την ημέρα η γη θα καιγόταν από την υψηλή θερμοκρασία,  ενώ τη νύχτα θα υπήρχε πολικό ψύχος.  Επομένως,  ζωή δεν θα μπορούσε εύκολα να υπάρξει.
  Πέρα απ αυτά που αναφέραμε για τη χρησιμότητά του κάθε αερίου ξεχωριστά,  θα πρέπει να συμπληρώσουμε και κάποιες άλλες σημαντικές ωφέλειες που μας προσφέρει η ατμόσφαιρα.  Καταρχήν αποτελεί το μέσο της διαδόσεως του ήχου.  Ο κάθε ήχος( ομιλία,  μουσική, θόρυβος κ.τ.λ) ταξιδεύει και φτάνει στο αυτί μας μέσω του ατμοσφαιρικού αέρα.
  Επίσης η ατμόσφαιρα μας προστατεύει από τους μετεωρίτες,  οι οποίοι όταν μπούν στην ατμόσφαιρα,  λόγω της μεγάλης ταχύτητας που έχουν,  υπερθερμαίνονται εξαιτίας της τριβής τους με τον αέρα,  αναφλέγονται και διαλύονται.  Είναι τα αστέρια που βλέπουμε να πέφτουν τις νύχτες.  Σπάνια φτάνουν στη γη.  Ενώ στη Σελήνη,  που δεν υπάρχει ατμόσφαιρα,  πέφτουν πολλοί περισσότεροι μετεωρίτες και δημιουργούν τους γνωστούς κρατήρες που βλέπουμε στην επιφάνειά της.
  Για αυτή τη λεπτομέρεια ο μεγάλος Άγγλος φυσικός  Joule (Τζάουλ) αναφωνεί :  "η ψυχή μου ξεχειλίζει απο θαυμασμό και ευγνομωσύνη, όταν σκέφτομαι τη θαυμάσια οργάνωση που επενόησε ο Δημιουργός της Φύσεως,  για να προστατεύσει τα πλάσματα Του.  Χωρίς την ατμόσφαιρα που μας καλύπτει σαν μια ασπίδα,  θα ήμασταν εκτεθειμένοι συχνά σε βομβαρδισμό αναπόφευκτο".

οι θαλασσες-υδρόσφαιρα

 Μετά από την ατμόσφαιρα και όλα τα θαυμαστά που γνωρίσαμε γι αυτήν,  ας στρέψουμε την προσοχή μας στις θάλασσες,  τις απέραντες αυτές δεξαμενές του νερού. 

ΤΟ ΝΕΡΟ ΚΑΙ ΟΙ ΘΑΥΜΑΣΤΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ

 Το νερό είναι η πιο πολύτιμη ουσία στο σύμπαν.  Και οι λόγοι είναι κυρίως οι εξής :
α) Αποτελεί βασικό στοιχείο στην φωτοσύνθεση.  Όπως προαναφέραμε και πιο πάνω,  κατά τη φωτοσύνθεση τα φυτά παίρνει νερό από τη γη με τις ρίζες τους και διοξείδιο του άνθρακα από την ατμόσφαιρα και μετά από πολύπλοκες χημικές διαδικασίες παράγουν οξυγόνο και γλυκόζη.  Συνεπώς το οξυγόνο που αναπνέουμε προέρχεται από το νερό που απορροφούν τα φυτά. 
β) Είναι άριστος διαλυτής.  Το νερό που περιέχεται στο σάλιό και στα υγρά του στομάχου διαλύειί της θρεπτικές ουσίες που βρίσκονται στις τροφές και έτσι μπορεί ο οργανισμός να τις απορροφήσει και να τις αφομοιώσει.
γ) Διατηρεί σταθερή τη θερμοκρασία των οργανισμών.  Και αυτό διότι το νερό δεν αλλάζει εύκολα τη θερμοκρασία του.  Αυτή η ιδιότητα εξασφαλίζει στούς οργανισμούς,  που αποτελούνται κατά 70% απο νερό, μια θερμική σταθερότητα στις αυξομειώσεις της θερμοκρασίας του περιβάλλοντος.
  Για τούς πιο πάνω λόγους,  και για πολλούς άλλους,  το νερό είναι περισσότερο αναγκαίο από την τροφή.  Χωρίς τροφή μπορεί να ζήσει κάποιος για μερικές εβδομάδες.  Χωρίς νερό όμως δεν μπορεί να ζήσει ούτε μια εβδομάδα.
      

Η ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ

                                    
  Αφού λοιπόν το νερό είναι τόσο πολύτιμο και αναγκαίο,  θα πρέπει με κάποιο τρόπο να το προμηθεύονται όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί.  Όλοι γνωρίζουμε τον καταπληκτικό τρόπο με τον οποίο προμηθεύεται η γη το πολύτιμο αυτό αγαθό.  Υπάρχουν οι τεράστιες αποθήκες νερού οι θάλασσες και οι λίμνες.
    Με τη θερμότητα του ήλιου εξατμίζονται μεγάλες ποσότητες νερού.  Όπως ήδη αναφέραμε κάθε χρόνο εξατμίζονται από τις θάλασσες και τις λίμνες 400 τρισεκατομμύρια τόννοι νερού.  Με τους ανέμους οί υδρατμοί αυτοί μεταφέρονται παντού,  σε όλη τη γη.  Εκεί γίνεται το αντίθετο φαινόμενο.
 Οί υδρατμοί ψύχονται,  υγροποιούνται,  γίνονται σύννεφα και μετά βροχή,  η οποία πέφτει και ποτίζει όλη τη γη.  Όσον αφορά τη βροχή,  πρέπει να πούμε ότι ο τρόπος δημιουργίας της είναι ακόμα άγνωστος.  Μόνο θεωρίες υπάρχουν.
  Επίσης είναι θαυμαστό το γεγονός ότι οι σταγόνες της βροχής έχουν κάποιο όριο ως προς το μέγεθος.  Διαφορετικά,  όταν ήταν μεγαλύτερες τα σκορπούσαν θάνατο και όχι ζωή.
 Ολοκληρώνοντας την αναφορά μας αυτή για τη θάλασσα αξίζει να πούμε ότι :
α) Οι θάλασσες καλύπτουν το 70% της επιφάνειας της γης.  Αν κάλυπταν μεγαλύτερη έκταση,  θα είχαμε πλημμύρες,  υγρασία και άλλα ανεπιθύμητα φαινόμενα που θα δυσκόλευαν τη ζωή.  Αν κάλυπταν μικρότερη έκταση,  θα υπήρχε ξηρασία και λιγότεροι βλάστηση,  που και αυτό θα είχε αρνητικές συνέπειες στούς ζωντανούς οργανισμούς.
β) Μέσα στις θάλασσες υπάρχει αλάτι.  Έχει και αυτό τον λόγο του.  Το άλας, όπως γνωρίζουμε,  είναι αντισηπτικό εμποδίζει την σήψη και την αποσύνθεση μέσα στο θαλάσσιο οικοσύστημα.
γ) Τέλος,  μέσα στις θάλασσες ζουν αναρίθμητα είδη ψαριών και άλλων θαλασσίων οργανισμών,  με τους οποίους τρέφεται ο άνθρωπος,  και που προσθέτουν μια τεράστια ποικιλία μέσα στον κόσμο των εμβίων όντων που προκαλεί θαυμασμό.

    ως εμεγαλύνθη τα έργα σου

       Κύριε,

    πάντα εν σοφία εποίησας

 

 

Από την σύντομη μελέτη που κάναμε στα δύο αυτά συστήματα,  την ατμόσφαιρα και τις θάλασσες,  βρήκαμε και πάλι αφορμές να θαυμάσουμε τη Σοφία και την Πρόνοια που υπάρχει στο καθετί.
  Το πολύτιμο οξυγόνο βρίσκεται στην ακριβή αναλογία,  ώστε να λειτουργεί ομαλά η ζωή στούς οργανισμούς.  Χρήσιμο επίσης είναι και το άζωτο.
  Το διοξείδιο του άνθρακα συνεισφέρει κι αυτό τα μέγιστα,  διότι αποτελεί βασική πρώτη ύλη όλων των τροφών που καταναλώνουμε,  αλλά και των καυσίμων που παράγουν την κίνηση και την θέρμανση.
   Το όζον αποτελεί την ασπίδα που μας προστατεύει από τις βλαβερές ακτίνες του ήλιου. Οί υδρατμοί μας προμηθεύουν το νερό και αποτρέπουν τις μεγάλες διακυμάνσεις της θερμοκρασίας.
   Θαυμάσαμε επίσης τις καταπληκτικές ιδιότητες του νερού αλλά και την αναγκαιότητά του στο φαινόμενο της ζωής.
  Είδαμε τέλος με τη σοφό τρόπο μεταφέρεται το νερό από τις θάλασσες,  όπου βρίσκεται αποθηκευμένο,  σε όλη τη γη για να ποτίσει κάθε ζωντανό οργανισμό και να "αρδεύσει άπασαν την κτήσιν προς ζωογονίαν".
  Θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε τη μελέτη μας αυτή με αναφορά στον αόρατο κόσμο του ατόμου,  στα στοιχειώδη σωματίδια από τα οποία αποτελείται το σύμπαν και στις θεμελιώδεις δυνάμεις που τα συγκρατούν.
  Πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον θα παρουσίαζε η μελέτη του κυττάρου,  που είναι η μικρότερη μονάδα ζωής με την εξαιρετικά πολύπλοκη κατασκευή του,  το πλήθος των οργανιδίων που βρίσκονται σε αυτό και ιδιαιτέρως στο DNA πάνω στο οποίο βρίσκονται κωδικοποιημένες πολλές ιδιότητες και τα χαρακτηριστικά του οργανισμού.
  Θαυμασμό προκαλεί και ο κόσμος των φυτών,  των ψαριών,  των πουλιών και των ζώων.  Για ένα έντομο την μέλισσα,  έχουν γραφεί τόμοι ολόκληροι βιβλίων.
  Εκεί όμως που μένει κανείς κατάπληκτος και ο θαυμασμός φτάνει στο αποκορύφωμά είναι το ανθρώπινο σώμα,  το τέλειο αυτό καλλιτέχνημα,  που αποτελεί την κορωνίδα της δημιουργίας.  Τι να πει κανείς για την καρδιά,  που σαν μία αντλία δουλεύει ασταμάτητα στέλνοντας το αίμα σε όλο το σώμα;
  Τι να πει κανείς για το πεπτικό σύστημα,  με το οποίο οι τροφές διαλύονται και στη συνέχεια ξανασυναρμολογούνται από τον οργανισμό για να γίνουν κόκαλα,  κρέας,  νεύρα,  λίπος κ.λ.π.;
  Τι να πει κανείς για το αίμα που μεταφέρει τις θεραπευτικές ουσίες και το οξυγόνο στα τρισεκατομμύρια κύτταρα του σώματος μας,  ώστε όλα ανεξαιρέτως να τραφούν και να παράγουν την ενέργεια που τους χρειάζεται;
  Τι να πει κανείς για το μάτι,  που είναι μια τέλεια φωτογραφική μηχανή;  Η για το αυτί που σαν ραντάρ συλλαμβάνει και επεξεργάζεται τους ήχους;  Τέλος τι να πει κανείς για τον εγκέφαλο του ανθρώπου,  που θεωρείται το τελειότερο δημιούργημα σε όλο το σύμπαν;  Για όλα αυτά ο κάθε καλοπροαίρετος ερευνητής αναφωνεί με δέος : "Μέγας εί, κύριε,  και θαυμαστά τα έργα σου και ουδείς λόγος εξαρκέσει πρός ύμνον των θαυμασίων σου".
   Θα χρειαζόταν τόμοι χιλιάδων σελίδων για να περιγράψουν τα θαύματα της φύσεως.  Όλα μαρτυρούν την ύπαρξη Θεού Δημιουργού.  Μέσα απ αυτά φαίνεται η παντοδυναμία,   η Πανσοφία αλλά και η αγαθότητα του Θεού.
   Ο φυσικός κόσμος,  όπως λέει ο Μέγας Βασίλειος,  αποτελεί "διδασκαλίον και παιδευτήριον θεογνωσία των ανθρωπίνων ψυχών, διά των ορωμένων και αισθητών χειραγωγίαν  τώ νώ παρεχόμενος, πρός την θεώριαν των αορατών".
   Δηλαδή,  ο φυσικός κόσμος εκτός από κατοικία του ανθρώπου είναι και σχολείο για να γνωρίσει τον Θεό.  Και μέσα απ αυτά που βλέπουμε και αντιλαμβανόμαστε να οδηγείται ο νούς μας στη θεωρία των αόρατων.
   Είναι ένα βιβλίο του Θεού,  ένα άλλο Ευαγγέλιο, γραμμένο σε γλώσσα που όλοι οι άνθρωποι μπορούν να τη διαβάσουν,  ακόμα και οι αγράμματοι,  και μέσα απ αυτό να εννοήσουν όχι βέβαια την ουσία Του αλλά τα ιδιώματα Του. 
  "Ούκ εκ της ουσίας αυτού των Θεόν γνωρίζομεν",  παρατηρεί ο Άγιος Μάξιμος ο ομολογητής,  "αλλ΄εκ της μεγαλουργίας αυτού και πρόνοιας των όντων.  Διά τούτων  γάρ,  ως δι΄ εσόπτρων,  την άπειρων αγαθότητα και σοφίαν και δύναμιν κατανοούμεν".
  Δεν γνωρίζουμε,  λέει,  τον Θεό από την ουσία Του,  αλλά από τα μεγαλειώδη έργα του και την πρόνοια που δείχνει στα δημιουργήματα Του.  Μέσα απ αυτά,  ΄σάν από καθρέφτη,  κατανοούμε την άπειρη αγαθότητα και Σοφία και δύναμή Του.
   Κάποτε περπατούσαν στούς αγρούς ο μεγάλος φυσικός Κέλβιν με τον διαπρεπή χημικό Λίμπιχ.  Τότε ο Κέλβιν τον ρώτησε αν τα άνθη που απλώνονταν μπροστά τους προήλθαν από τυχαία ένωση των στοιχείων,  οπότε ο Λίμπιχ απάντησε : "Θα μού  ήταν πολύ πιο εύκολο να δεχθώ ότι ένα βιβλίο βοτανικής γράφτηκε με τυχαίο ανακάτεμα των τυπογραφικών στοιχείων, που το αποτελούν,  παρά ότι τα άνθη αυτά έγιναν από τυφλό συνδυασμό των χημικών στοιχείων που τα αποτελούν".
   Θα ήθελα να κλείσουμε τη φτωχή αυτή αναφορά μας στη φυσική αποκάλυψι με λόγια όχι της Αγίας Γραφής η κάποιου πατέρα της Εκκλησίας αλλά ενός μεγάλου και σεμνού επιστήμονα,  του κορυφαίου αστρονόμου όλων των αιώνων,  του Κέπλερ.  Αυτού που ανακάλυψε τους τρείς υπέροχους νόμους της κινήσεως των πλανητών.  Εκστατικός,  μπροστά στο θείο μεγαλείο που αντίκρυσε στον έναστρο ουρανό αφήνει την ψυχή του ελεύθερη να πετάξει στούς υπερουράνιους θόλους.  Λέει λοιπόν σε κάποια μελέτη του :
  "Πριν απομακρυνθώ από το τραπέζι των επιστημονικών μου ερευνών,  θέλω να σηκώσω τα μάτια μου και τα χέρια μου στον ουρανό και να αφήσω την ταπεινή μου προσευχή  θερμή να υψωθεί προς Αυτόν που δημιούργησε το φως. Κύριε και δημιουργέ μου. Θερμά σε ευχαριστώ που με τα δημιουργήματά Σου μου έδωσες τόση χαρά.  Σε ευχαριστώ πού με τα έργα των χειρών Σου μου χάρισες αληθινή απόλαυση.  Όσα μπόρεσα με το μικρό μου μυαλό να αντιληφθώ το άπειρο μεγαλείο σου,  φανέρωσα στούς ανθρώπους το ασύλληπτο κάλλος της δημιουργίας Σου.  Κύριε συγχώρεσέ με, αν είπα κάτι ανάξιο της μεγαλοσύνης Σου,  η κάτι που δεν αποδίδει ολόκληρο τον απέραντο σεβασμό που οφείλουμε στο  Άγιο Ονομά σου...  Ουρανέ,  Γη,  Ήλιε,  Σελήνη,  Άστρα,  δοξολογείστε Τον.
  Κι εσύ,  ψυχή μου,  ψάλλε στον Κύριο και Δημιουργό Σου ακατάπαυστο αίνο μέχρι την τελευταία σου πνοή!
   

ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΑΝΗΚΕΙ Σ΄ΑΥΤΟΝ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΙΩΝΑΣ, AMHN

Το αναζητήσαμε στο διαδίκτυο και το βρήκαμε στη σελίδα 

 http://anti-neotaxites.blogspot.com/2012/03/blog-post_4698.html

Ὁ Θεός, γιὰ νὰ ἀσκήσουμε τὶς ἀρετές, ἐπέτρεψε νὰ ὑπάρχουν οἱ ἄρρωστοι, οἱ φτωχοί κ.λ.π.

Ὁ Θεός, γιὰ νὰ ἀσκήσουμε τὶς ἀρετές, ἐπέτρεψε νὰ ὑπάρχουν οἱ ἄρρωστοι, οἱ φτωχοί κ.λ.π.

Ἐν συγκρίσει μὲ αὐτοὺς ἐσὺ εἶσαι Ὠνάσης».
Ὁ Θεός, γιὰ νὰ ἀσκήσουμε τὶς ἀρετές, ἐπέτρεψε νὰ ὑπάρχουν οἱ ἄρρωστοι, οἱ φτωχοί κ.λ.π. Μποροῦσε καὶ τοὺς ἀρρώστους καὶ τοὺς φτωχούς, ὅλους νὰ τοὺς οἰκονομήση, ἀλλὰ τότε θὰ εἴχαμε τὴν ψευδαίσθηση ὅ

τι εἴμαστε ἐνάρετοι.
Θὰ λέγαμε λ.χ. ὅτι εἴμαστε ἐλεήμονες, χωρὶς νὰ εἴμαστε, ἐνῶ τώρα τὰ ἔργα μας φανερώνουν τὶς ἀρετές μας. Δόξα τῷ Θεῷ ὑπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ θυσιάζονται γιὰ τὸν συνάνθρωπό τους.
Γνώρισα κάποιον πού, μόλις ἀπολύθηκε ἀπὸ τὸν στρατό, δέχθηκε νὰ καταδικασθῆ ἄδικα μὲ μεγάλη πονή, γιὰ νὰ σώση μιὰ οἰκογένεια. Δὲν σκέφθηκε οὔτε τὸ ρεζίλι, οὔτε τήν σταδιοδρομία του.
Πάντως, βλέπω πῶς οἰκονομάει ὁ Θεός, ὥστε τοὐλάχιστον ἕνας ἀπὸ κάθε οἰκογένεια νὰ ἔχη πίστη, εὐλάβεια, γιὰ νὰ βοηθιοῦνται καὶ οἱ ὑπόλοιποι! Γνώριζα στὴν Κόνιτσα μιὰ οἰκογένεια ποὺ ὅλοι ἦταν ἀδιάφοροι πρὸς τὴν Ἐκκλησία.
Μόνο μιὰ κόρη ξεχώρισε. Μόλις ἄκουγε καμπάνα, πετοῦσε τὴν ποδιά, ἄφηνε ὅλες τὶς δουλειὲς στὴν μέση καὶ πήγαινε στὴν ἐκκλησία. Ἀκόμη καὶ ὅταν ἦρθαν οἱ Γερμανοὶ καὶ χτυποῦσε ὁ νεωκόρος τὴν καμπάνα, γιὰ νὰ φύγη ὁ κόσμος ἀπὸ τὰ σπίτια, αὐτὴ πῆγε στὴν ἐκκλησία γιὰ ἑσπερινό!
Ἦταν καὶ πολὺ πονόψυχη, ἐνῶ οἱ γονεῖς της πολύ τσιγγούνηδες. Ὁ πατέρας της, ἀντὶ νὰ φάη φαγητό, ἔπαιρνε καὶ ἔτρωγε ἕνα ξεροκόμματο ποὺ τὸ βουτοῦσε στὸ νερό. Ἡ δὲ μάνα της ἦταν πολὺ σφιχτή!
Ἄν καὶ τὰ παιδιὰ της εἶχαν μεγάλες θέσεις καὶ περιουσία, ἐκείνη ἔψαχνε νὰ βρῆ κανένα ἀναμμένο καρβουνάκι στὸ τζάκι καὶ μὲ τὸ θειαφοκέρι ἔπαιρνε ἀπὸ αὐτὸ φωτιά, γιὰ νὰ μὴ χαλάση ἕνα σπίρτο!
Γιὰ καφέμπρικο εἶχε ἕνα τενεκεδάκι ἀπὸ κονσέρβα! Ὅταν ἤμουν στὴν Μονὴ Στομίου, ἐπειδὴ ἡ μάνα της μὲ ἀγαποῦσε, ἄν ἤθελε ἡ κόρη νὰ πάρη κάτι ἀπὸ τὸ σπίτι τους γιὰ κανένα φτωχὸ δυσκολευόταν νὰ τὸ βγάλη κρυφά, τῆς ἔλεγε: «Μητέρα, ὁ καλόγερος τὸ θέλει αὐτό». «Δῶσ’ το, δῶσ’ το», τῆς ἔλεγε ἐκείνη.
Μόνο γιὰ τὸν καλόγερο ἡ μάνα της δὲν ἀντιδροῦσε. Ἀλλὰ καὶ τότε στὴν Κατοχὴ ἡ κόρη ἀθόρυβα βοηθοῦσε τοὺς φτωχούς. Ἔβγαζε μὲ τρόπο σιτάρι ἀπὸ τὴν ἀποθήκη τους, τὸ φορτωνόταν, τὸ πήγαινε στὸν μύλο, τὸ ἄλεθε καὶ μοίραζε τὸ ἀλεύρι στὶς φτωχὲς οἰκογένειες.
Τὴν ἔπιασε μιὰ φορὰ ἡ μάνα της καὶ τί εἶχε τραβήξει! Τότε ἔταξε: «Θεέ μου, βοήθησέ με νὰ βρῶ δουλειὰ καὶ θὰ δίνω ὅλον τὸν μισθό μου ἐλεημοσύνη». Τὴν ἄλλη μέρα τὴν ζήτησαν σὲ κάποιο ἴδρυμα. Ὤ, χαρὰ ποὺ εἶχε! Καὶ κράτησε τὸ τάμα της· οὔτε ἕνα ζευγάρι κάλτσες δὲν ἀγόρασε ἀπὸ τὸν μισθό της γιὰ τὸν ἑαυτό της· ὅλα τὰ ἔδινε ἐλεημοσύνη. Πόσοι τώρα λένε: «Θεὸς σχωρέσοι· ν’ ἁγιάσουν τὰ κόκκαλα τῶν γονέων σου! « Γι’ αὐτὸ ὁ Θεὸς οἰκονόμησε μετὰ καὶ τὴν μάνα της.

5. Εἰπώθηκε τὸ 1992.
Ἀπόσπασμα ἀπό τίς σελίδες 150-153 τοῦ βιβλίου:

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ
ΛΟΓΟΙ Δ΄
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ

ΗΛΙΑΣ  ΧΑΙΝΤΟΥΗΣ 20  ΑΥΓ  2012

Στην Ευρώπη ως Ορθόδοξοι Έλληνες

Στην Ευρώπη ως Ορθόδοξοι Έλληνες

Κωνσταντίνος Χολέβας- Πολιτικός Επιστήμων 

Στις 25 Μαίου θα κληθούμε να αναδείξουμε τους νέους εκπροσώπους μας στην Ευρωβουλή. Για πρώτη φορά οι εκλογές αυτές θα γίνουν με σταυρό προτίμησης στους υποψηφίους και με ενιαίο ψηφοδέλτιο για όλη την Ελληνική Επικράτεια. Οι εκλογές συμπίπτουν με μία περίοδο αναζήτησης ρόλου και ταυτότητας για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι περισσότεροι πολίτες των κρατών - μελών δεν είναι ευχαριστημένοι από την αντίδραση της Ένωσης στην οικονομική κρίση. Υπάρχουν παράπονα για απουσία πνεύματος αλληλεγγύης, για δημοκρατικό έλλειμμα, για δύσκολη πρόσβαση του πολίτη και των αιτημάτων του στους μηχανισμούς λήψης αποφάσεων.

Όλα αυτά είναι σεβαστά και κατανοητά και μπορούν να λυθούν μόνο αν ενδυναμώσουμε τη φωνή μας και την παρουσία μας στην Ευρωβουλή, η οποία εκφράζει τη βούληση των πολιτών. Οι αγώνες θα δοθούν μέσα στην Ευρώπη, διότι εκεί ανήκουμε και εκεί πρέπει να ανήκουμε. Παραλλήλως έχουμε δικαίωμα και υποχρέωση να προστατεύσουμε τα εθνικά μας συμφέροντα, να αγωνισθούμε για τα εθνικά μας θέματα, να διαφυλάξουμε την ελληνορθόδοξη ταυτότητά μας, τη γλώσσα μας και την πολιτιστική μνας κληρονομιά. Με απλά λόγια να ενισχύσουμε τη φωνή της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού μέσα στην Ένωση των 28 κρατών μελών.

πηγή συνοδοιπορία

Πρέπει να στείλουμε στο Ευρωκοινοβούλιο ανθρώπους, οι οποίοι θα αγωνισθούν για εθνικώς αξιοπρεπείς λύσεις στο Κυπριακό, το Μακεδονικό, το Βορειοηπειρωτικό και το ζήτημα της ΑΟΖ, που θα σταματούν κάθε προκλητική εμφάνιση του εθνικισμού των γειτονικών χωρών, που θα προασπίζουν με θάρρος την Ορθόδοξη Χριστιανική κληρονομιά του λαού μας, που θα υπερασπίζονται με υπερηφάνεια την εθνική μας κυριαρχία. Ανθρώπους, οι οποίοι θα μάχονται για αρχές και αξίες, για τα δικαιώματα των οικονομικά αδυνάτων, των πολυτέκνων, των νέων μας που ταλαιπωρούνται από την ανεργία.

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχουμε παραχωρήσει ένα μέρος της κυριαρχίας μας, αλλά όχι ολόκληρη την εθνική και κρατική μας κυριαρχία. Η Συνθήκη της Λισσαβόνας, η οποία είναι ο Καταστατικός Χάρτης της Ένωσης ορίζει σε ποιους τομείς η Ένωση παρεμβαίνει και νομοθετεί, σε ποιους άλλους τομείς συνεργάζεται και συντονίζεται με τα κράτη μέλη πριν ληφθούν οι κοινές αποφάσεις και σε ποιους τομείς τα κράτη μέλη έχουν το δικαίωμα να νομοθετούν χωρίς καμμία ανάμιξη των ευρωπαϊκών οργάνων. Δηλαδή επιτρέπεται έντονη παρέμβαση της Ευρώπης σε θέματα οικονομικά και νομισματικά και σημαντική παρέμβαση σε θέματα μετανάστευσης, περιβάλλοντος κ.α. Οι τομείς στους οποίους η Ένωση δεν παρεμβαίνει, διότι σέβεται την εθνική ταυτότητα των λαών που την αποτελούν, είναι κυρίως οι σχέσεις Εκκλησίας- Πολιτείας και το περιεχόμενο της παιδείας. Στα θέματα αυτά η Ελλάς, όπως και κάθε χώρα της Ε.Ε., αποφασίζει μόνη της με κριτήριο την Ορθόδοξη Παράδοσή της, την Ιστορία της και την εθνική της αξιοπρέπεια.

Στην Ευρώπη μπορούμε και πρέπει να αγωνισθούμε ως Ορθόδοξοι Έλληνες. Μπορούμε να αξιοποιήσουμε τη δυνατότητα για αλλαγή ευρωπαϊκού Νόμου ή Οδηγίας, όπως προβλέπει η Συνθήκη της Λισσαβόνας. Αν συγκεντρωθούν 1.000.000 υπογραφές από πολίτες διαφορετικών χωρών τότε γίνεται δημοψήφισμα πανευρωπαϊκό, ώστε να ακουσθεί αυτούσια η φωνή των πολιτών. Στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και στην Εκκλησία της Ελλάδος που εκπροσωπούνται ήδη με γραφεία στις Βρυξέλλες, η Ευρωπαϊκή Ένωση δίνει την ευκαιρία να ακουσθούν οι απόψεις τους για μία σειρά κρισίμων θεμάτων. Η Συνθήκη της Λισσαβόνας θεσμοθετεί τον διάλογο των ευρωπαϊκών θεσμών με τις μεγάλες Χριστιανικές Ομολογίες και τα άλλα θρησκεύματα και αναγνωρίζει τον σπουδαιότατο ρόλο τους στην κοινωνία.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι ούτε ανθόκηπος μυροβόλος ούτε μπαμπούλας. Είναι χώρος συνεχών αγώνων και διεκδικήσεων. Θα αγωνισθούμε με το κεφάλι ψηλά ως Ορθόδοξοι Έλληνες. Με αυτοπεποίθηση και αισιοδοξία. Και θα θυμίσουμε στη Ευρώπη τις ελληνικές και χριστιανικές της ρίζες!

Μαρία η Αιγυπτία- Η κλειστή πόρτα της ψυχής μας

Μαρία η Αιγυπτία- Η κλειστή πόρτα της ψυχής μας

Καθώς η πορεία μας στη Μεγάλη Τεσσαρακοστή μας οδηγεί από δόξης εις δόξαν, για να φθάσουμε βήμα βήμα να αντικρύσουμε την υπέρτατη δόξα της Εσταυρωμένης Θείας Αγάπης, της θυσιαστικής αγάπης της Αγίας Τριάδος, τιμούμε σήμερα τη μνήμη της Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας.
Η Οσία Μαρία η Αιγυπτία ήταν μία αμαρτωλή , μια γυναίκα της οποίας η αμαρτωλότητα ήταν γνωστή σε όλους και όχι μόνο στον Θεό∙ ίσως τη μικρότερη επίγνωση αυτής της αμαρτωλότητας να την είχε η ίδια, καθώς η αμαρτία ήταν η ζωή της. Και όμως, θέλησε κάποια μέρα να προσκυνήσει την εικόνα της Θεοτόκου σε μία εκκλησία. Το υπέρτατο κάλλος της Μητέρας του Θεού έφθασε στην καρδιά της και την άγγιξε. Όταν όμως έφθασε στην πύλη της εκκλησίας εκείνης, μια δύναμη την εμπόδιζε να διαβεί το κατώφλι. Ο Τελώνης δεν είχε εμποδιστεί να σταθεί εκεί, επειδή η καρδιά του ήταν συντετριμμένη∙ η Μαρία η Αιγυπτία δεν είχε συντετριμμένη καρδιά και η είσοδος στον Ναό ήταν απαγορευμένη γι’ αυτήν. Στεκόταν λοιπόν εκεί και ένιωθε ότι η κατάστασή της ήταν ασύμβατη με την αγιότητα της Παρουσίας του Θεού και της Θεοτόκου, που είναι ό,τι ιερότερο υπάρχει στη γη και στον ουρανό.
Η εμπειρία αυτή τη συγκλόνισε τόσο βαθιά, ώστε εγκατέλειψε όλα αυτά που ήταν ταυτισμένα με την ύπαρξή της, αποσύρθηκε στη έρημο και με μία άσκηση που τα λειτουργικά μας βιβλία χαρακτηρίζουν ως «ακραία» αγωνίστηκε να νικήσει τη σάρκα της, την ψυχή της, τις αναμνήσεις της- ό,τι ήταν αμαρτία, αλλά και καθετί που θα μπορούσε να την οδηγήσει μακριά από τον Θεό. Και ξέρουμε τώρα πόσο ένδοξη υπήρξε η ζωή της, τί άνθρωπος έγινε.
Τί μάθημα δίνει σ’ εμάς; Πόσες φορές έχει συμβεί να χτυπήσουμε και εμείς την πόρτα του Θεού με τον ίδιο τρόπο που επιχείρησε και η Μαρία να μπει στο χώρο της παρουσίας Του; Πόσες φορές προσπαθήσαμε να προσευχηθούμε , να Τον πλησιάσουμε εν σιωπή; Πόσες φορές λαχταρήσαμε τον Θεό και πόσες φορές νιώσαμε ότι ανάμεσα στην προσευχή μας και σ’ Αυτόν , ανάμεσα στην σιωπή μας και σ’ Αυτόν, ανάμεσα στη λαχτάρα μας και σ’ Αυτόν,  υπήρχε ένα εμπόδιο που δεν μπορούσαμε να υπερπηδήσουμε; Φωνάξαμε, προσευχηθήκαμε σ’ έναν άδειο ουρανό, στραφήκαμε προς τις εικόνες, κι αυτές έμειναν σιωπηλές.
Το μόνο που συναντούσαμε ήταν η απουσία του Θεού , μια απουσία τόσο τρομακτική, όχι μόνον επειδή δεν μπορούσαμε να Τον πλησιάσουμε, αλλά γιατί συνειδητοποιούσαμε ότι αν δεν Τον πλησιάσουμε , η ψυχή μας κείτεται άχρηστη, μέσα μας βασιλεύει το κενό, ένα κενό που αν συνεχιστεί, αν γίνει μόνιμη κατάστασή μας , θα σημάνει κάτι παραπάνω απ’ τον θάνατο- θα σημάνει τον απόλυτο χωρισμό.
Αλλά και πόσες φορές έχει χτυπήσει ο Θεός την πόρτα της καρδιάς μας! Θυμάστε τη φράση από την Αποκάλυψη: «᾽Ιδού, ἵσταμαι εἰς τὴν θύραν καὶ κρούω…». Πόσες φορές – με τα λόγια του ευαγγελίου, με τα γεγονότα της ψυχής μας, μ’ έναν ψίθυρο του Αγίου Πνεύματος , με όλους τους τρόπους που ο Θεός μεταχειρίζεται για να μας πλησιάσει- πόσες άραγε φορές δεν έχει χτυπήσει αυτή την θύρα και πόσες φορές εμείς δεν εξασφαλίσαμε ότι θα παραμείνει κλειστή! Ή απλώς δεν φροντίσαμε να ανοίξει, διότι ήμασταν απασχολημένοι εκείνη τη στιγμή με πράγματα σημαντικότερα για μας από τη δική Του παρουσία που ερχόταν να μας διακόψει και να μας ενοχλήσει! Και πόσες φορές αρνηθήκαμε να ανοίξουμε αυτή την πόρτα , επειδή ο ερχομός του Κυρίου θα σήμαινε το τέλος κάποιων πραγμάτων που ήταν πολύτιμα και μετρούσαν για μας… Και Εκείνος στεκόταν χτυπώντας και η πόρτα μας ήταν κλειστή στο πρόσωπό Του: ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που όλες οι πόρτες ήταν κλειστές στο πρόσωπο της Μητέρας Του και του Ιωσήφ τη νύχτα της Γεννήσεως…
… Η Μαρία η Αιγυπτία , αντιμέτωπη με την απουσία του Θεού, με την άρνησή Του να της  επιτρέψει να εισέλθει στον χώρο της Παρουσίας Του, αντιμέτωπη με μία κλειστή πόρτα μέσα της, ένιωσε ότι , αν δεν άνοιγε η πόρτα αυτή, όλα ήταν μάταια. Και αποστράφηκε καθετί που στεκόταν ανάμεσα  σ’ αυτήν και στον θεό, ανάμεσα σ’ αυτήν και στη ζωή, στην πληρότητα , στην ευφροσύνη.
Μήπως δεν είναι αυτό ένα παράδειγμα, μια κλίση, μία εικόνα του τί θα μπορούσε να είναι η ζωή του καθενός μας; Μα ίσως πούμε: «Ναι, αυτό ίσχυε για εκείνην, ήταν μία μέλλουσα αγία…». Καθένας από μας έχει προσκληθεί να επικοινωνεί με τον Θεό με τέτοιο τρόπο, ώστε ο Θεός και εμείς να μπορούμε να γινόμαστε ένα, να γινόμαστε κοινωνοί θείας φύσεως, ζωντανά μέλη, αδελφοί, αδελφές, μέλη Χριστού,  να γινόμαστε ναοί του Αγίου πνεύματος, υιοί και θυγατέρες του Ζώντος Θεού! Αυτή είναι η κλήση μας∙ μπορεί αυτό να επιτευχθεί με μόνες τις δικές μας δυνάμεις; Όχι, δεν μπορεί. Αλλά μπορεί να  το κατορθώσει ο Θεός μέσα μας μόνον αν στραφούμε σ’ Αυτόν με όλη μας τη διάνοια, όλη την καρδιά και όλη την προσδοκία μας, αποφασιστικά. Ναι, χρειάζεται αποφασιστικότητα, και λαχτάρα, παθιασμένη, απελπισμένη λαχτάρα… Και τότε… τότε όλα γίνονται δυνατά. Έχω συχνά θυμίσει ότι όταν ο απόστολος Παύλος ζήτησε από τον Θεό δύναμη για να εκπληρώσει την αποστολή του, ο Κύριος του είπε «Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου ἡ γὰρ δύναμις μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται …» ( Β΄Κορ. 12, 9 ) . Και στο τέλος της ζωής του, έχοντας εκπληρώσει την αποστολή του, ο Παύλος ,εν επιγνώσει της σημασίας των λόγων του είπε: «Πάντα ἰσχύω ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντί με Χριστῷ»… Όλα λοιπόν είναι δυνατά, επειδή ο  Θεός δεν μας καλεί για περισσότερα απ’ όσα μπορεί να επιτύχει με μας και μέσα σ’ εμάς.
Είμαστε τόσο αδύναμοι! Αλλά και πόση ελπίδα και έμπνευση μπορούμε να αντλήσουμε από κάθε Άγιο, στο πρόσωπο του οποίου ξεδιπλώθηκαν και τελειώθηκαν η δόξα , η δύναμη, η νίκη , η ίδια η ζωή!
Ας εμπνευσθούμε λοιπόν για άλλη μία φορά από αυτά που ακούμε, από αυτά που αντλούμε από το  Ευαγγέλιο, τη Θεία Κοινωνία, την προσευχή, τη σιωπή και την παρουσία του Θεού. Και ας κάνουμε ένα ακόμη βήμα μπροστά προς τη θέα της αγάπης Του που θα φανερωθεί κατά τη Μεγάλη Εβδομάδα, στα τελευταία βήματα προς τον Γολγοθά, με την τελική νίκη της Σταυρωμένης Αγάπης και της Αναστάσεως. Αμήν.

Από το βιβλίο: «Στο φως της κρίσης του Θεού
ΠΟΡΕΙΑ ΑΠΌ ΤΟ ΤΡΙΩΔΙΟ ΣΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ»
Anthony Bloom
Εκδόσεις: «εν πλω»

Πατερικαί Διδαχαί Περί νηστείας

Πατερικαί Διδαχαί Περί νηστείας

Πατερικαί Διδαχαί Περί νηστείας 

Ὁ Ἅγιος Ἰγνάτιος Μπριαντσανίνωφ μᾶς λέγει γιά τήν ἀρετή τῆς νηστείας: «Ὁ νοῦς, αὐτός ὁ βασιλιάς τοῦ ἐσωτερικοῦ κόσμου τοῦ ἀνθρώπου, γιά νά ἀσκήσει καί νά διατηρήσει τά κυριαρχικά δικαιώματά του, πρέπει πρῶτα ἀπ᾽ ὅλα νά ὑποταχθεῖ στόν νόμο τῆς νηστείας. Μόνο ἔτσι θά μπορέσει νά ὑποτάξει τίς ἐπιθυμίες τῆς καρδιᾶς καί τοῦ σώματος. Καί μόνο μέ τήν συνεχῆ ἐγρήγορση, τήν νήψη, θά μπορέσει νά διδαχθεῖ τίς εὐαγγελικές ἐντολές καί νά τίς ἐφαρμόσει. Τό θεμέλιο, λοιπόν, τῶν ἀρετῶν εἶναι ἡ νηστεία. Ἡ νηστεία ἀποξενώνει τόν ἄνθρωπο ἀπό τά σαρκικά πάθη, ἐνῶ ἡ προσευχή παλεύει μέ τά ψυχικά πάθη καί, ἀφοῦ νικήσει, διαποτίζει ὅλη τήν ὕπαρξη τοῦ ἀνθρώπου, τόν ὁποῖο καθαρίζει ἀπό κάθε ρύπο κακίας. Καί τότε ὁ Θεός ἔρχεται καί κατοικεῖ στόν καθαρό τοῦτο λογικό ναό. Ὅποιος σπέρνει σέ γῆ ἀκαλλιέργητη, χάνει τόν σπόρο καί, ἀντί γιά σιτάρι, θερίζει ἀγκάθια. Ἔτσι κι ἐμεῖς, ἄν σπέρνουμε στήν ψυχή τήν προσευχή ἔχοντας παχιά σάρκα, τότε, ἀντί γιά καλό καρπό, θά θερίσουμε ἁμαρτία. Ἡ προσευχή θά χάνεται ἤ θά μολύνεται μέσα σέ μάταιες σκέψεις, ἀκάθαρτες φαντασιώσεις καί ἡδονικά αἰσθήματα»1.

Ὁ Μέγας Βασίλειος στόν λόγο του Περί νηστείας, τονίζει: «Αὐτοί πού δέν παλεύουν μέ αἷμα καί σάρκα, ἀλλά “μέ τάς ἀρχάς, μέ τάς ἐξουσίας, μέ τούς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου, μέ τά πνευματικά τῆς πονηρίας”, αὐτοί εἶναι ἀνάγκη νά ἀσκοῦνται διά τόν πόλεμο αὐτόν διά τῆς νηστείας καί τῆς ἐγκρατείας. Διότι τό μέν λάδι παχαίνει τόν ἀθλητήν, ἡ δέ νηστεία κάμνει ἰσχυρόν τόν ἀσκητήν τῆς εὐσεβείας. Ὥστε ὅσον ἀφαιρεῖς ἀπό τήν σάρκα τόσον θά κάμῃς νά ἀπαστράπτῃ ἡ ψυχή ἀπό πνευματική λαμπρότητα. Διότι ἡ κυριαρχία ἐπί τῶν ἀοράτων ἐχθρῶν ἐπιτυγχάνεται ὄχι μέ τάς σωματικάς δυνάμεις, ἀλλά μέ τήν καρτερίαν τῆς ψυχῆς καί τήν ὑπομονήν εἰς τάς θλίψεις»2.

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κρονστάνδης μᾶς λέγει σχετικά μέ τήν νηστεία: «Ὅσοι ἀπορρίπτουν τίς νηστεῖες, λησμονοῦν ἀπό τί προῆλθε ἡ πτῶσις τῶν πρωτοπλάστων στήν ἁμαρτία: τήν ἀκράτεια. Λησμονοῦν καί τί ὅπλο μᾶς ἔδωσε ὁ ἴδιος ὁ Χριστός ἐναντίον τοῦ πειρασμοῦ καί τῆς πτώσεως, ὅταν πειράσθηκε στήν ἔρημο καί νήστευσε ἐκεῖ ἐπί σαράντα ἡμέρες καί νύκτες. Δέν γνωρίζουν ἤ δέν θέλουν νά γνωρίζουν ὅτι ἡ ἔλλειψις ἐγκρατείας ἀνοίγει στόν ἄνθρωπο τούς δρόμους τῆς ἀπομακρύνεώς του ἀπό τόν Θεό, ὅπως εἶναι ἡ περίπτωσις τῶν κατοίκων τῶν Σοδόμων καί τῆς Γομόρρας καί ἡ ἄλλη ἐκείνη τῶν συγχρόνων τοῦ Νῶε. Πράγματι, ἡ ἀκράτεια εἶναι ἡ αἰτία τῆς ἁμαρτίας. Ὅσοι ἀρνοῦνται τίς νηστεῖες, ἀφαιροῦν ἀπό τόν ἑαυτό τους καί ἀπό τούς ἄλλους τά ὅπλα ἐναντίον τῆς σαρκός, τοῦ Διαβόλου καί τοῦ κόσμου. Δέν εἶναι στρατιῶται τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά ριψασπίδες, πού τούς αἰχμαλωτίζει εὔκολα ἡ ἁμαρτία»3.

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος σέ λόγο του στήν Α´ πρός Κορινθίους, τονίζει: «Ἄς φροντίζωμεν διά τά μέλη μας, καί ἄς μή ἀκονίζωμεν τήν γλῶσσαν ὁ ἕνας ἐναντίον τοῦ ἄλλου, οὔτε νά λέγωμεν λόγους πού βυθίζουν καί ὑποσκάπτουν τήν ὑπόληψιν τοῦ πλησίον καί νά κτυπῶμεν καί νά κτυπώμεθα ὡσάν νά εὑρισκώμεθα εἰς πόλεμον καί μάχην. Διότι τί θά ὠφεληθῶμεν ἀπό τήν νηστείαν ἤ τήν ἀγρυπνίαν, ὅταν ἡ γλῶσσα μεθύῃ καί τρώγῃ εἰς τράπεζαν πού εἶναι περισσότερον ἀκάθαρτος καί ἀπό κρέατα σκύλου, μέ τό νά γίνεται αἱμοβόρος, νά ἐκχέῃ βόρβορον, καί νά κάμνῃ τό στόμα ὑπόνομον καί ὀχετόν, μᾶλλον δέ καί πολύ συγχαμερώτερον ἀπό αὐτόν; Διότι αὐτό μέν πού προέρχεται ἀπό ἐκεῖ μολύνει τό σῶμα, ἐνῶ αὐτό πού ἐκβάλλεται ἀπό τό στόμα, πολλάς φοράς πνίγει τήν ψυχήν»4.

Ὁ στάρετς Ἀμβρόσιος τῆς Ὄπτινα ἔλεγε σχετκά μέ τήν ἄσκηση: «Οἱ ἄγγελοι δοξολογοῦσαν τόν Θεό μαζί μέ τούς ποιμένες. Γιατί δόθηκε τέτοια τιμή καί δόξα στούς ἁπλοϊκούς ποιμένες; Ἐπειδή εἶχαν ἁπλή καρδιά κι ἦταν ἁπλός ὁ τρόπος ζωῆς τους, πού ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος τόν παρομοίασε μέ ἐκεῖνον τοῦ ἁγίου Ἰωάννη τοῦ Προδρόμου, λόγῳ τῶν στερήσεων καί τῆς σκληρότητός του. Σπάνια εἶχαν μαζί τους ἕνα καρβέλι ψωμί καί νερό ἔπιναν ἀπό κάποια πηγή, ὅταν τήν ἔβρισκαν καί αὐτήν. Ἐκεῖνος πού τρώγει πλούσια φαγητά καί πίνει ἀκριβά ποτά δέν μπορεῖ νά ἀνυψώσει τίς σκέψεις του. Περιπλανιέται πνευματικά καί ἕρπει στήν γῆ»5.

---

Σημειώσεις:

1. Ἁγ. Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ: Ἀσκητικές ἐμπειρίες Α´ σελ. 156.

2. Μ. Βασιλείου Ε.Π.Ε. τόμ. 6 σελ. 55.

3. Ἁγ. Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης: Ἡ ἐν Χριστῷ ζωή μου Ἐκδ. Παπαδημητρίου σελ. 136.

4. Ἰ. Χρυσοστόμου Ε.Π.Ε. τόμ. 18Α σελ. 767.

5. Μικρή Ρώσικη Κλίμακα Πέτρου Μπότση σελ. 113.

Ορθόδοξος Τύπος, α.φ. 2017, 4 Απριλίου 2014

Αναρτήθηκε από Κατάνυξις Ιστολόγιο στις 4/06/2014 08:00:00 π.μ.

Αμάρτησες ; Ελα στήν Εκκλησία - Αγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

Αμάρτησες ; Ελα στήν Εκκλησία - Αγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

 

Aλήθεια, ποιό λιμάνι μπορεί να συγκριθεί με το λιμάνι της Εκκλησίας; Ποιός παράδεισος μπορεί να συγκριθεί με τον παράδεισο των συγκεντρωμένων πιστών; Δεν υπάρχει εδώ φίδι που γυρεύει να μάς βλάψει, μόνο ο Xριστός που μάς οδηγεί μυστικά. … Γι’ αυτό δεν θα ‘ταν λάθος αν θεωρούσαμε την εκκλησία πιο σπουδαία από την κιβωτό. Γιατί η κιβωτός δεχόταν βέβαια τα ζώα και τα διατηρούσε ζώα- η εκκλησία όμως δέχεται τα ζώα και τα αλλάζει. Tί εννοώ μ’ αυτό: Mπήκε στην κιβωτό ένα γεράκι, βγήκε πάλι γεράκι- μπήκε ένας λύκος, βγήκε πάλι λύκος. Eδώ μπαίνει κανείς γεράκι και βγαίνει περιστέρι- μπαίνει λύκος και βγαίνει πρόβατο- μπαίνει φίδι και βγαίνει αρνί΄ όχι επειδή μεταβάλλεται η φύση του, αλλά επειδή διώχνεται μακριά η κακία.

Γι’ αυτό φέρνω το λόγο διαρκώς στη μετάνοια. Γιατί η μετάνοια, που στον αμαρτωλό φαντάζει φοβερή και τρομερή, γιατρεύει τα παραπτώματα- εξαφανίζει τις παρανομίες- σταματά το δάκρυ- δίνει παρρησία μπροστά στο Θεό- είναι όπλο κατά του διαβόλου- μαχαίρι που τού κόβει το κεφάλι- ελπίδα σωτηρίας- αφαίρεση της απελπισίας. Aυτή ανοίγει στον άνθρωπο τον ουρανό. Aυτή τον οδηγεί στον παράδεισο. Aυτή νικά τον διάβολο. Γι’ αυτό ακριβώς και σάς μιλώ συνέχεια γι’ αυτήν. Όπως από την άλλη κι η υπερβολική αυτοπεποίθηση μάς οδηγεί στην πτώση.

Eίσαι αμαρτωλός; Mήν απελπίζεσαι. Δεν σταματώ, σα φάρμακα αυτά τα λόγια συνεχώς να σάς τα δίνω. Γιατί ξέρω καλά τί όπλο δυνατό που είναι κατά του διαβόλου το να μη χάνεις την ελπίδα σου. Aν έχεις αμαρτήματα, μην απελπίζεσαι. Δεν παύω διαρκώς αυτά τα λόγια να τά επαναλαμβάνω. Aκόμα και αν αμαρτάνεις κάθε ημέρα, κάθε ημέρα να μετανοείς. Ας κάνουμε ό,τι ακριβώς και με τα σπίτια τα παλιά που είναι ετοιμόρροπα: αφαιρούμε τα παλαιά και σάπια υλικά και τ’ αντικαθιστούμε με καινούργια- και δε λησμονούμε διαρκώς να τα περιποιούμαστε.

Πάλιωσες σήμερα από την αμαρτία; Γίνε πάλι καινούργιος με τη μετάνοια. Mα είναι στ’ αλήθεια δυνατό, αυτός που θα μετανοήσει να σωθεί; – αναρωτιούνται μερικοί. Eίναι, και πολύ μάλιστα. Όλη μου τη ζωή μέσα στις αμαρτίες την πέρασα- και αν μετανοήσω, θα σωθώ; Nα είσαι απολύτως βέβαιος γι’ αυτό. Kι από που φαίνεται αυτό; Aπ’ τη φιλανθρωπία του Kυρίου σου. Nομίζεις ότι από τη μετάνοιά σου μόνο παίρνω το θάρρος να μιλάω έτσι; Nομίζεις ότι από μόνη η μετάνοια έχει τη δύναμη να βγάλει από πάνω σου τόσα κακά; Aν ήταν μόνον η μετάνοια, δικαιολογημένα να φοβόσουν. Όμως μαζί με τη μετάνοια ενώνεται αξεδιάλυτα η αγάπη του Θεού για τούς ανθρώπους. Kαι όριο αυτή η αγάπη δε γνωρίζει. Oύτε μπορεί κανείς να εξηγήσει με τα λόγια την απεραντοσύνη της αγάπης του Θεού. H δική σου κακία έχει ένα όριο- το φάρμακο όμως όριο δεν έχει. H δική σου κακία, όποια και να είναι, είναι μία ανθρώπινη κακία. Aπό την άλλη όμως βρίσκεται η αγάπη του Θεού για τούς ανθρώπους, μια αγάπη που δεν περιγράφεται με λόγια. Nα έχεις λοιπόν θάρρος, γιατί αυτή η αγάπη νικάει την κακία σου. Φαντάσου μία σπίθα να πέφτει μες στο πέλαγος. Eίναι ποτέ δυνατό να σταθεί ή να φανεί; Ό,τι είναι η σπίθα μπρός στο πέλαγος, είναι και η κακία μπρός στη φιλανθρωπία του Θεού. Ή μάλλον η διαφορά είναι ακόμη πιό μεγάλη. Γιατί το πέλαγος, όσο πλατύ κι αν είναι, κάπου τελειώνει βέβαια. H αγάπη όμως του Θεού για τούς ανθρώπους τέλος δεν γνωρίζει. Όλα αυτά σάς τ’ αναφέρω βέβαια όχι για νά σάς κάνω ράθυμους κι απρόσεκτους, αλλά για να σάς οδηγήσω στη μετάνοια με πιό μεγάλη προθυμία.

Διέπραξες κάποια παρανομία; Aιχμαλωτίστηκες από συνήθεια πονηρή; Kι ύστερα πάλι έφερες στο νου τα λόγια μου κι ένιωσες μέσα σου ντροπή; Έλα στην Εκκλησία! Ένιωσες λύπη μέσα στην καρδιά σου; Zήτησε τη βοήθεια του Θεού! Ήδη έχεις κάνει ένα βήμα προς τα εμπρός. Aλίμονο, ενώ άκουσα τις συμβουλές σου, δεν τις ακολούθησα. Πώς γίνεται να ‘ρθω στην εκκλησία πάλι; Πώς γίνεται ν’ ακούσω πάλι; Nάρθεις και νά ξανάρθεις ακριβώς γι’ αυτό, γιατί δεν τήρησες τις συμβουλές μου. Για να τις ξανακούσεις και να τις τηρήσεις.

Για πες μου, αν ο γιατρός βάλει ένα φάρμακο επάνω στην πληγή και δεν γίνεις καλά, δεν θα στο δώσει πάλι άλλη μέρα; Eίναι ένας ξυλοκόπος- θέλει να κόψει μια βελανιδιά. Παίρνει τσεκούρι- αρχίζει να χτυπά τη ρίζα. Aν δώσει ένα χτύπημα και δεν πέσει το άκαρπο δέντρο, δεν θα δώσει δεύτερο χτύπημα, δεν θα δώσει τρίτο, τέταρτο, δέκατο; Aυτό κάνε και σύ. Bελανιδιά είναι η πονηρή συνήθεια- άκαρπο δέντρο. Tα βελανίδια της είναι τροφή μόνο για χοίρους, που δεν έχουν λογική. Pίζωσε με το χρόνο μέσα στο μυαλό σου- νίκησε τη συνείδησή σου με το φύλλωμά της. O λόγος μου τσεκούρι. Tον άκουσες μια μέρα. Πώς είναι δυνατό σέ μία μέρα να πέσει κάτω αυτό που έχει πιάσει ρίζες μέσα σου τόσο καιρό; Λοιπόν, αν έρθεις δυό, αν έρθεις τρείς, αν έρθεις εκατό, αν έρθεις αναρίθμητες φορές ν’ ακούσεις, διόλου περίεργο δεν είναι. Mόνο προσπάθησε ν’ απαλλαγείς από ένα πράγμα πονηρό και δυνατό- από την πονηρή συνήθεια. Oι Iουδαίοι μάννα έτρωγαν, κι όμως ζητούσαν τα κρεμμύδια που έτρωγαν στην Aίγυπτο. «Kαλά – λέγαν- περνούσαμε στην Aίγυπτο». Άσχημο πράγμα η συνήθεια και ιδιαίτερα κακό! Λοιπόν, κι αν καταφέρεις νάρθεις δέκα μέρες, κι αν καταφέρεις νάρθεις είκοσι ή τριάντα, δεν σ’ αγκαλιάζω, δεν σέ επαινώ γι’ αυτό, δεν σού χρωστώ ευγνωμοσύνη. Mόνο μήν αποκάμεις- να μήν κουραστείς- αλλά νιώθε ντροπή και έλεγχε τον εαυτό σου.

Σας μίλησα πολλές φορές για την αγάπη. Ήρθες και άκουσες, κι ύστερα πήγες κι άρπαξες από τον αδερφό σου; Δεν ακολούθησες τα λόγια μου στη πράξη; Nα μη ντραπείς να ‘ρθείς στην Εκκλησία πάλι. Nτροπή να νιώθεις όταν αμαρτάνεις, μη ντρέπεσαι όταν μετανοείς. Kοίταξε τί σου έκανε ο διάβολος. Yπάρχουν δύο πράγματα- η αμαρτία και η μετάνοια. H αμαρτία είναι τραύμα- η μετάνοια φάρμακο. Όπως ακριβώς για τά σώματα υπάρχουν φάρμακα και τραύματα, το ίδιο και γιά την ψυχή- υπάρχουν τα αμαρτήματα και η μετάνοια.

H αμαρτία μέσα της έχει την ντροπή- η μετάνοια έχει το θάρρος και την παρρησία. Θέλω να με ακούσεις, σε παρακαλώ, με προσοχή, μήπως και δεν αντιληφθείς πώς είναι η τάξη των πραγμάτων, και χάσεις έτσι την ωφέλεια. Πρόσεξε τί θα πω! Yπάρχει το τραύμα- υπάρχει και το φάρμακο. Yπάρχει η αμαρτία- υπάρχει και η μετάνοια. Tο τραύμα είναι η αμαρτία- το φάρμακο η μετάνοια. Στο τραύμα υπάρχει πύον και μόλυνση- υπάρχει ντροπή- υπάρχει χλεύη. Στη μετάνοια υπάρχει παρρησία- το φάρμακο η δύναμη να καθαρίζει αυτό που έχει μολυνθεί. Στην αμαρτία υπάρχει μόλυνση- υπάρχει ελευθερία- υπάρχει καθαρισμός του αμαρτήματος. Παρακολούθησε με προσοχή τα λόγια μου! Mετά την αμαρτία έρχεται η ντροπή- μετά τη μετάνοια ακολουθεί το θάρρος και η παρρησία. Έδωσες προσοχή σ’ αυτό που είπα; Aυτή την τάξη των πραγμάτων την αντέστρεψε ο διάβολος, και έδωσε στην αμαρτία παρρησία, και στη μετάνοια έδωσε ντροπή.

Γιατί να ντρέπεσαι λοιπόν; Δεν ένιωθες ντροπή τότε που έπραττες την αμαρτία και νιώθεις τώρα που έρχεσαι να βάλεις φάρμακο επάνω στην πληγή. Tώρα που απαλλάσσεσαι από την αμαρτία, τώρα ντρέπεσαι; Όφειλες τότε να αισθάνεσαι ντροπή- έπρεπε τότε να ντρεπόσουν- τότε, όταν έπραττες την αμαρτία. Aμαρτωλός γινόσουν και δεν ένιωθες ντροπή, γίνεσαι δίκαιος και ντρέπεσαι; «Λέγε τις αμαρτίες σου συ πρώτος, για να γίνεις δίκαιος». Ώ μέγεθος φιλανθρωπίας του Kυρίου! Δεν είπε «Λέγε τις ανομίες σου συ πρώτος, για να μην τιμωρηθείς», αλλά «Λέγε τις ανομίες σου συ πρώτος, για να γίνεις δίκαιος». Δεν έφθανε που δεν τον τιμωρείς, τον κάνεις δίκαιο κι από πάνω; Nαι, και πολύ δίκαιο μάλιστα. Πρόσεξε ακριβώς αυτά τα λόγια! Λέει: Tον κάνω δίκαιο αυτόν που θα μετανοήσει. Θέλεις να μάθεις και σε ποιά περίπτωση το έκανε αυτό; Tότε με τον ληστή. Mέ το να πει ο ληστής στο σύντροφό του απλώς και μόνο εκείνα τα γνωστά μας λόγια! «Mα ούτε τον Θεό δεν φοβάσαι εσύ; Kι εμείς δίκαια βέβαια- έχουμε μία τιμωρία όπως μάς αξίζει, για όλα όσα κάναμε»- την ίδια εκείνη τη στιγμή του λέει ο Σωτήρας: «Σήμερα κιόλας μαζί μου θα είσαι στον παράδεισο». Δεν του είπε: «σε απαλλάσσω από την κόλαση κι από την τιμωρία», αλλά τον βάζει στον παράδεισο, αφού τον κάνει δίκαιο.

Eίδες πώς έγινε ο άνθρωπος με την εξομολόγηση της αμαρτίας δίκαιος; Eίναι μεγάλη η φιλανθρωπία του Θεού! Θυσίασε τον Yιό, γιατί λυπήθηκε τον δούλο, παρέδωσε τον Mονογενή, για ν’ αγοράσει δούλους αχάριστους- πλήρωσε, δίνοντας για τίμημα το αίμα του Yιού Tου. Ώ μέγεθος φιλανθρωπίας του Kυρίου! Kαι μη μου πεις πάλι τα ίδια- «έχω πολλές αμαρτίες» και «πώς θα μπορέσω να σωθώ;». Eσύ δεν μπορείς, μπορεί όμως ο Kύριός σου και είναι τόση η δύναμή Tου, ώστε τα αμαρτήματα τα εξαλείφει.

Παρακολούθησε με προσοχή αυτά τα λόγια! Tα αμαρτήματα τα εξαλείφει, έτσι που ίχνος τους δε μένει. Bέβαια για τα σώματα αυτό δεν είναι δυνατό. Aκόμα κι αν αμέτρητες φορές θα προσπαθήσει ο γιατρός, ακόμα κι αν θα βάλει φάρμακα επάνω στην πληγή, γιατρεύει βέβαια την πληγή- πολλές φορές όμως πληγώνεται κανείς στο πρόσωπο και ενώ το τραύμα θεραπεύεται, μένει κάποιο σημάδι, που ασχημίζει και το πρόσωπο, αλλά και που θυμίζει πώς υπήρξε κάποτε ένα τραύμα. Kαι αγωνίζεται με χίλιους τρόπους ο γιατρός να εξαλείψει πέρα από την πληγή και το σημάδι. Mα όμως δεν τα καταφέρνει, γιατί τον αντιμάχεται η φύση του ανθρώπου η ασθενική και η αδυναμία της ιατρικής και των φαρμάκων. O Θεός όμως, όταν εξαλείφει τα αμαρτήματα, δεν αφήνει σημάδι ούτε επιτρέπει να παραμείνει κάποιο ίχνος επάνω στην ψυχή- αλλά μαζί με την υγεία χαρίζει και την ομορφιά- μαζί με την απαλλαγή από την τιμωρία δίνει και τη δικαιοσύνη- κι εκείνον που αμάρτησε, τον κάνει να ‘ναι ίσος με αυτόν που δεν αμάρτησε. Γιατί αφαιρεί το αμάρτημα και κάνει όχι μόνο να μην υπάρχει τώρα πια αυτό, αλλά και να μην έχει υπάρξει ούτε και στο παρελθόν. M’ αυτόν τον τρόπο ολοκληρωτικά το εξαλείφει. Δεν υπάρχει πλέον ουλή- δεν υπάρχει σημάδι- δεν υπάρχει ίχνος που να θυμίζει το τραύμα- δεν υπάρχει το παραμικρό που να φανερώνει πως υπήρξε πληγή (…).

Παρακολούθησε με προσοχή αυτά τα λόγια! Γιατί για όλους είναι, όλους αφορούν και οδηγούν στη σωτηρία. Παρασκευάζω φάρμακα, που είναι πιο σπουδαία από τα φάρμακα των ιατρών (…). Στα χέρια της μετάνοιας σάς παραδίδω- για να γνωρίσετε τη δύναμη που έχει- για να γνωρίσετε τί είναι ικανή να κατορθώσει και για να μάθετε πώς δεν υπάρχει αμάρτημα που να μπορεί να τη νικήσει, ούτε παράβαση του νόμου που να μπορεί να υπερισχύσει πάνω απ’ τη δική της δύναμη (…). Γνωρίζοντας, λοιπόν, το φάρμακο αυτό της μετάνοιας, ας απευθύνουμε δοξολογία στο Θεό. Γιατί η δόξα και η δύναμη αιώνια είναι δική Tου. Aμήν.”

 

Λόγος για τη μετάνοια (Αγ. Ιωάννης Χρυσόστομος)

Ἡ Ἰδεολογία ἤ ἡ ἀναταραχή τῶν φύλων!

Λέων Μπράνγκ
Δρ. Θεολογίας

Ἀφορμή γιά τό ἄρθρο αὐτό μοῦ ἔδωσε ἕνα βιβλίο πού διάβασα τελευταῖα. Φέρει τόν τίτλο: «Die globale sexuelle Revolution. Zerstorung der Freiheit in Namen der Freiheit - Ἡ παγκόσμια σεξουαλική ἐπανάσταση. Καταστροφή τῆς ἐλευθερίας ἐν ὀνόματι τῆς ἐλευθερίας». Ἡ συγγραφέας τοῦ ἔργου Gabriele Kuby δέν χρησιμοποιεῖ τόν ὄρο «ἐπανάσταση» μέ τό καθιερωμένο του περιεχόμενο. Δέν ἐννοεῖ ἕνα κίνημα ἀπό κάτω πρός τά πάνω, ἕνα λαϊκό κίνημα πού στρέφεται ἐναντίον μιᾶς ἐλίτ, ἀλλά ἐννοεῖ τήν ἀνατροπή ἀπό πάνω πρός τά κάτω, τήν ἐκ μέρους τῆς πολιτικῆς καί οἰκονομικῆς ἐλίτ ριζική ἀνατροπή τῶν παραδεδομένων συστημάτων ἀξιῶν ὅλων τῶν πολιτισμῶν, τήν ὁποία βιώνουμε τίς τελευταῖες δεκαετίες. Καί αὐτή ἡ ἀνατροπή ἐπιβάλλεται μέ ἕνα πρωτοφανῆ τρόπο παγκοσμίου ὁλοκληρωτισμοῦ στούς λαούς, χωρίς νά ἔχουν ἐρωτηθεῖ ποτέ γιά τά θέματα αὐτά.

Ἀπό τήν πλούσια θεματολογία τοῦ βιβλίου ἐπέλεξα τό κομμάτι ἐκεῖνο πού ἔχει νά κάνει μέ τήν λεγόμενη ταυτότητα τοῦ φύλου καί τόν σεξουαλικό προσανατολισμό, πραγματικότητες αὐτονόητες γιά ὅλους τούς πολιτισμούς τῆς γῆς, πού ὅμως ἡ ὁλοσχερής διαστρέβλωσή τους τά τελευταῖα χρόνια ἀπό ὀλίγους μέν ἀλλά ἰσχυρούς δημιουργεῖ τεραστίων διαστάσεων ἐμπόδια γιά τήν ὁμαλή πορεία τῆς ἀνθρωπότητας.

Πρόκειται γιά μιά νέα θεωρία ἤ καλύτερα ἰδεολογία, τήν gender ideology, τήν ἰδεολογία τῶν φύλων. Βασικός ἐκφραστής τῆς εἶναι ἡ Ἀμερικανίδα Judith Butler, καθηγήτρια στό πανεπιστήμιο τοῦ Berkeley. Τό 1990 ἐξέδωσε ἕνα βιβλίο μέ τίτλο: Gender Trouble – Feminism and the Subversion of Identity (κυκλοφορήθηκε στά Ἑλληνικά το 2009 ἀπό τίς ἐκδόσεις Ἀλεξάνδρεια μέ τόν τίτλο: Ἀναταραχή φύλου. Ὁ φεμινισμός καί ἡ ἀνατροπή τῆς ταυτότητας) πού θεωρεῖται τό βασικό ἐγχειρίδιο γιά τήν ἰδεολογία τῶν φύλων. Μέσῳ αὐτοῦ τοῦ βιβλίου ἡ Μπάτλερ, ἡ ὁποία διακηρύττει  ὅτι εἶναι λεσβία, ἐπιδιώκει νά ἀνατρέψει τήν καθιερωμένη ἀντίληψη γιά τά φῦλα, ὅτι δηλαδή, οἱ σεξουαλικές σχέσεις ἀναπτύσσονται ἀποκλειστικά μέ ἀνθρώπους τοῦ ἀντίθετου φύλου. Τό βιολογικό φῦλο, πού ἐκφράζεται μέσα ἀπό τά χαρακτηριστικά τοῦ σώματός μας, γιά τήν Μπάτλερ εἶναι φαντασίωση, κάτι πού τό πιστεύουμε μόνο, ἐπειδή μᾶς τό λένε τόσο συχνά. Ἡ ταυτότητα τοῦ φύλου, ὅπως ὑποστηρίζει, παράγεται μέσῳ τῆς γλώσσας. Στήν πραγματικότητα δέν ὑπάρχει ἀνδρική καί γυναικεία φύση, ὑπάρχουν μόνο συγκεκριμένες συμπεριφορές, ἡ ἐπιτέλεση ἐπαναλαμβανόμενων συγκεκριμένων πράξεων, πού ὁποιαδήποτε στιγμή μπορεῖ νά ἀλλάζει.

Ἡ Μπάτλερ, βέβαια, ἐκφράζει τό ριζοσπαστικό γυναικεῖο κίνημα καί ἔτσι, στό μεταβατικό στάδιο πού βρισκόμαστε τώρα, υἱοθετεῖ γιά στρατηγικούς λόγους ἀκόμα τήν κατηγορία «Γυναῖκα», προκειμένου νά προωθηθεῖ ἡ φεμινιστική πολιτική. Τελικός στόχος, πάντως, εἶναι ἡ κατάργηση τῆς καθιερωμένης ταυτότητας τοῦ φύλου. Ὁ ἄνθρωπος δέν μπορεῖ νά ἐγκλωβίζεται σέ δύο φῦλα μόνο, στό νά εἶναι ἤ ἄνδρας ἤ γυναῖκα, ἀλλά ὑπάρχουν πολλά φῦλα ἀνάλογα μέ τόν σεξουαλικό προσανατολισμό τοῦ κάθε ὑποκειμένου, ἀνάλογα μέ τό ἄν ἐπιλέγει π.χ. νά εἶναι ὁμοφυλικός, λεσβία, ἀμφιφυλικός, διαφυλικός, μεσοφυλικός ἤ ὁτιδήποτε ἄλλο σεξουαλικά. Αὐτή θά εἶναι ἡ ταυτότητά του, ἀλλά καί πάλι ὄχι ἀναγκαστικά μόνιμη, ἐπειδή μπορεῖ νά τήν ἀλλάζει κατά τή διάρκεια τῆς ζωῆς του. Μόνο ἔτσι, μέ μιά εὐέλικτη, μετατρέψιμη καί ποικίλη ταυτότητα φύλου μπορεῖ ὁ ἄνθρωπος νά ἀπαλλαγεῖ ἀπό τή δικτατορία τῆς φύσης καί νά φτάσει μέσα ἀπό τόν ἐλεύθερο αὐτοπροσδιορισμό του σέ μιά ὁλοκληρωμένη «ἐλευθερία».

Συνεπῶς γιά τήν Μπάτλερ καί οἱ ἔννοιες τοῦ γάμου καί τῆς οἰκογένειας ἀλλάζουν ριζικά περιεχόμενο. Ὁ γάμος ὡς θεσμός ὀφείλει νά ἰσχύει γιά ὅλες τίς παραπάνω νοητές μορφές σεξουαλικοῦ προσανατολισμοῦ καί ταυτότητας φύλου. Ἡ δέ οἰκογένεια πρέπει νά ὁρίζεται πλέον ὡς ἡ προσωρινή συσχέτιση ἀτόμων ὅλων αὐτῶν τῶν ταυτοτήτων, ὅπου τά παιδιά δέν συλλαμβάνονται πλέον, ἀλλά σχεδιάζονται καί ἐκτρέφονται μέ τήν βοήθεια τῆς ἀναπαραγωγικῆς ἰατρικῆς, μέσῳ τραπεζῶν σπέρματος, παρενθετικῆς μητρότητας, γενετικῆς τροποποίησης κ.ἄ.

Ἡ Μπάτλερ, προκειμένου νά δώσει διαστάσεις στίς θέσεις της, φρόντισε νά δικτυωθεῖ στά «ἀνώτερα» κοινωνικά στρώματα: ἀπό τό 1999 ἀνήκει στή Guggenheim Fellowship καί ἀπό τό 2001 στή Rockefeller Fellowship. Ἡ ἐπιτυχία τῶν ἰδεῶν της ἐπικυρώνεται ἀπό διεθνεῖς διακρίσεις καί σημαντικά βραβεῖα: τό 2004 τιμήθηκε μέ τό Brudner Prize τοῦ Πανεπιστημίου τοῦ Yale γιά τήν ἰδιαίτερη προσφορά τῆς “for lesbian and gay studies”, τό 2008 μέ τό Andrew W. Mellon Award, πού συνοδεύεται ἀπό 1.500.000 Δολάρια καί στίς 11/9/ 2012 μέ τό Theodor W. Adorno-Preis καί 50.000 Εὐρώ.

Εἶναι ὄντως ριζοσπαστικές οἱ ἰδέες καί θέσεις τῆς Μπάτλερ. Ὅπως μπορεῖ νά ἀντιληφθεῖ κανείς εὔκολα ὁδηγοῦν σέ μιά πλήρη ἀνατροπή τῶν μέχρι τώρα σέ ὅλο τόν κόσμο δεδομένων. Ὁδηγοῦν σέ μιά ὁλοκληρωτικά νέα θεώρηση τοῦ ἀνθρώπου. Ἐγκαινιάζουν μιά πρωτοφανῆ ἀνθρωπότητα. Ἐπισημαίνουν, ὅτι ἡ ἀνθρωπότητα ὡς τώρα εἶχε καταληφθεῖ ἀπό μιά καθολική πλάνη. Ἡ κυρία Μπάτλερ τήν ἀπελευθερώνει ἀπό τή δεινή ὑποδούλωση στά δύο φῦλα, εἶναι μιά μεσσιανική μορφή. Μέ τούς ὀπαδούς της ἀποτελεῖ τό λυκαυγές μιᾶς νέας ἐποχῆς, μιᾶς νέας ἱστορίας. Καί δέν εἶναι λίγοι οἱ θιασῶτες της στίς ἀκαδημαϊκές, οἰκονομικές καί πολιτικές ἐλίτ τοῦ κόσμου.

Τό τελευταῖο φαίνεται ἀνάγλυφα ἀπό τό γεγονός, ὅτι μέσα σέ 20 χρόνια ἡ ἰδεολογία τῶν φύλων κατάφερε νά ἐπικρατήσει στά Ἡνωμένα Ἔθνη (ΗΕ), στίς Ἡνωμένες Πολιτεῖες, στήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση (ΕΕ) καί, ἄν ὄχι πλήρως, τουλάχιστον σέ μεγαλύτερο ἤ μικρότερο βαθμό στίς νομοθεσίες τῶν περισσοτέρων ἐθνικῶν κρατῶν. Ὅσοι προβάλλουν ἀντίσταση, ὅπως ἔδειξε πολύ χαρακτηριστικά τό πρόσφατο παράδειγμα τῆς Οὐγκάντας1  ἤ λίγο παλαιότερα, τό 2010 τό παράδειγμα τῆς Λιθουανίας2, πιέζονται μέ ποικίλους τρόπους, οἰκονομικά ἤ καί μέ ὁλοκληρωτικοῦ τύπου παρεμβάσεις τῶν ὀργάνων τοῦ ΟΗΕ ἤ τῆς ΕΕ ἤ καί ἀποφάσεις δικαστηρίων, ὅπως πρόσφατα ἡ Ἑλλάδα3, νά ὑποχωρήσουν καί νά ἐνδώσουν στήν νέα αὐτή ἰδεολογία.

Ὡς βασικό μέσο ἐπιβολῆς τῆς ἰδεολογίας τῶν φύλων ἀναδείχθηκαν οἱ λεγόμενες «Ἀρχές τῆς Τζακάρτας», πού διατυπώθηκαν χωρίς καμία ἐπίσημη ἐντολή καί ἁρμοδιότητα ἀπό μιά ὁμάδα «εἰδικῶν» τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων τό 2006 σέ ἡμερίδα στήν Ἰνδονησιακή Τζακάρτα (βλ. http://www.yogyakartaprinciples.org). Τόν Μάρτιο τοῦ 2007 δόθηκαν στό κτήριο τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν στή Γενεύη στή δημοσιότητα. Στήν οὐσία δέν πρόκειται γιά ἀρχές, γιά θεμελιώδεις κανόνες πού  διέπουν τήν ἀνθρώπινη κοινωνία, ἀλλά γιά τήν αὐθαίρετη διεκδίκηση «δικαιωμάτων» πού ἔχουν στόχο τήν προνομιακή ἀντιμετώπιση μή ἑτερόφυλων μειονοτήτων σέ βάρος τῶν δικαιωμάτων τῆς μεγάλης πλειοψηφίας. Οἱ 29 «ἀρχές» αὐτές, ἐμπνευσμένες ἀπό τίς θεωρίες τῆς Μπάτλερ, στίς ὁποῖες ἀναφερθήκαμε παραπάνω, προβάλλουν ὡς βασικές ἔννοιες–κλειδιά τόσο τήν ταυτότητα τοῦ φύλου ὅσο καί τόν σεξουαλικό προσανατολισμό. Στόν ὁρισμό τῶν ἐννοιῶν αὐτῶν τό βασικό στοιχεῖο εἶναι ἡ ἀνθρώπινη φαντασίωση καί ἐπιθυμία, καί καθώς αὐτές δέν ἔχουν ὅρια δέν ἀποκλείονται ἀπό τό εὐρύ φάσμα τῶν σεξουαλικῶν ἐπιθυμιῶν πού προσδίδουν στόν ἄνθρωπο τήν ταυτότητα τοῦ φύλου οὔτε ἀκόμα καί ἡ παιδοφιλία, οὔτε ἡ ζωοφιλία καί πολλά ἄλλα πού δύσκολα μόνο μπορεῖ νά συλλάβει ὁ ἀνθρώπινος νοῦς. Βασικός στόχος εἶναι ἡ καθιέρωση τῆς προστασίας αὐτῆς τῆς ταυτότητας τοῦ φύλου στά ἐθνικά συντάγματα καί ἡ ἀπαγόρευση τῆς μειονεκτικῆς ἀντιμετώπισης ἐξαιτίας αὐτῆς. Αὐτό σημαίνει ἐκ μέρους τῶν ἐθνικῶν κρατῶν τήν ὑποχρέωση γιά:

• πλήρη σεβασμό καί νομική κατοχύρωση τῆς ταυτότητας τοῦ φύλου πού τήν ἐπιλέγει ὁ κάθε ἄνθρωπος ἐλεύθερα

• καταχώρηση σέ προσωπικά ἔγγραφα, ὅπως πιστοποιητικό γεννήσεως, διαβατήριο, ταυτότητα κ.α., τῆς ταυτότητας τοῦ φύλου σύμφωνα μέ τήν ἐπιθυμία καί ἐπιλογή τοῦ κάθε πολίτη4

• ἐξασφάλιση ὅλων των δικαιωμάτων πού συνδέονται μέ νομικούς θεσμούς ὅπως γάμος, γονεϊκότητα5 κ.ἄ. σέ ὅλες τίς νοητές ἀποχρώσεις ταυτοτήτων φύλου καί σεξουαλικῶν προσανατολισμῶν. (Μέ ἄλλα λόγια, μεταξύ τῶν ἄλλων, ἀντικαθίσταται ἐδῶ τό δικαίωμα τοῦ παιδιοῦ γιά βιολογικούς γονεῖς μέ τό δικαίωμα τῶν ἐνηλίκων ὁποιουδήποτε σεξουαλικοῦ προσανατολισμοῦ καί ταυτότητας φύλου γιά παιδί, εἴτε μέ τίς μεθόδους τῆς ἀναπαραγωγικῆς ἰατρικῆς εἴτε μέσῳ υἱοθεσίας)

• ἐξασφάλιση τοῦ δικαιώματος τῆς γνωστοποίησης τοῦ σεξουαλικοῦ προσανατολισμοῦ καί τῆς ταυτότητας τοῦ φύλου ὅποτε καί μέ ὅποιον τρόπο, ἀρέσει στόν κάθε ἄνθρωπο. (Δέν ἀποκλείεται π.χ. ἐδῶ, ἕνας παντρε¬μένος ἄνδρας μέ τρία παιδιά νά θέλει ξαφνικά νά ξεφύγει ἀπό τό φῦλο του καί νά ἀρχίσει νά φοράει γυναικεῖα ροῦχα καί ἡ γυναῖκα του νά μή ἔχει μέ τά δεδομένα αὐτά κανένα δικαίωμα τῆς προστασίας ἔστω τῶν παιδιῶν ἀπό τόν ψυχολογικό κόσμο τοῦ πρώην ἄνδρα της).

Ἀλλά καί πέρα ἀπό αὐτό: στούς «ἀνώτερους» αὐτούς ἀνθρώπους πού ἔχουν, ὅπως εἰπώθηκε προηγουμένως, ἀπελευθερωθεῖ ἀπό τήν δικτατορία τῆς φύσης ἁρμόζει μιά προνομιακή μεταχείριση. Ἔτσι π.χ. ἀπαιτοῦν οἱ «ἀρχές» αὐτές νά μήν ὑπόκεινται σέ κανέναν ἔλεγχο στίς δημόσιες ἐκδηλώσεις-πορεῖες τους, ἔλεγχο π.χ. πού θά μποροῦσε νά προκύψει ἀπό τήν προσβολή τῆς δημοσίας αἰδοῦς. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί ἔχουν τήν ἀπεριόριστη ἐλευθερία, τό δικαίωμα νά προσβάλλουν τά χρηστά ἤθη ἑνός τόπου, τίς ἠθικές ἀξίες τῆς μεγάλης πλειοψηφίας τῶν ἀνθρώπων πού κατοικοῦν στόν τόπο αὐτό. Μή τολμήσει ὅμως κάποιος πολίτης νά θίξει ἐκείνους μέ τόν ὁποιονδήποτε τρόπο. Ἀμέσως ἐμπίπτει στίς δαγκάνες τῶν ἀντιρατσιστικῶν νόμων πού ἔχουν ἐγκατασταθεῖ τά τελευταῖα χρόνια στά λεγόμενα προηγμένα κράτη τοῦ κόσμου. Ἀκόμα καί ἐπιστημονικές ἔρευνες μέσῳ τῶν ὁποίων ἀναζητοῦνται τά αἴτια τῆς ὁμοφυλοφιλίας ἤ καί προσφορά θεραπευτικῆς βοήθειας σέ ἄτομα πού ὑποφέρουν ἀπό τίς ὁμοφυλοφιλικές τάσεις τους, ἀπορρίπτονται καί καταδικάζονται ὡς διακρίσεις.

Γιά νά μή μείνουν, ὅμως, οἱ ἀρχές αὐτές τῆς Τζακάρτας ἕνα ἁπλό εὐχολόγιο ἔχει ἐγκατασταθεῖ παγκοσμίως ἀλλά ἰδιαίτερα καί σέ ἐπίπεδο Ε.Ε. ἕνας μηχανισμός προώθησης καί καθιέρωσής των στά ἐθνικά κράτη.

Ἕνα βασικό ἐργαλεῖο εἶναι ἡ πλήρης διαστροφή τῆς πραγματικότητας τῶν ἐννοιῶν. Ἐνῷ ἡ ταυτότητα τοῦ φύλου εἶναι βιολογικά ἀπόλυτα δεδομένη, πρᾶγμα πού ἰσχύει στόν ἴδιο βαθμό καί γιά τόν σεξουαλικό προσανατολισμό λόγῳ τῆς φυσιολογίας τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος, εἰσάγεται τώρα ἀπό τίς μειονότητες αὐτές μιά ἐντελῶς αὐθαίρετη ἀρρωστημένη φαντασίωση ὡς θεμελίωση μιᾶς νέας ταυτότητας τοῦ φύλου. Καί αὐτή ἡ νέα ταυτότητα (στήν οὐσία παλαιά: βλ. Σόδομα καί Γόμορρα) ὅπως καί ὁ σεξουαλικός προσανατολισμός ἀνάγονται σέ ἀναφαίρετο στοιχεῖο τῆς ἀξίας τοῦ κάθε ἀνθρώπου.

Τό κατ’ ἐξοχήν ἐργαλεῖο ἐπιβολῆς τῶν ἀρχῶν τῆς Τζακάρτας εἶναι ἡ ἀνάθεση τῆς προώθησης αὐτῶν τῶν ἀρχῶν ὄχι σέ δημοκρατικά ἐκλεγμένους ἐκπροσώπους κυβερνήσεων, ἀλλά στόν Ὑψηλό Ἐπίτροπο Ἡνωμένων Ἐθνῶν γιά τά Ἀνθρώπινα Δικαιώματα, στό Συμβούλιο Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων, σέ Μή Κυβερνητικές Ὀργανώσεις, στά Treaty Monitoring Bodies (ὄργανα διασφάλισης συμφωνιῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων), σέ διακρατικές ὀργανώσεις ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων, δικαστήρια ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων, στά ΜΜΕ κ.ἄ.

Ἰδιαίτερη  σημαντική ἀποστολή στήν συνάφεια αὐτή ἐκτελοῦν  τά Treaty Monitoring Bodies τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν, (τῶν ὁποίων τά μέλη ἀποστέλλονται μέν ἀπό τά κράτη–μέλη ἀλλά δέν χρειάζεται νά δώσουν στίς κυβερνήσεις τῶν κρατῶν προέλευσής τους λόγο γιά τή δράση τους) τά ὁποῖα ἐνδεδυμένα μέ τό κῦρος τοῦ ΟΗΕ ἀπαιτοῦν ἀπό τά ἐθνικά κράτη τή συμμόρφωση πρός τά ἀνθρώπινα δικαιώματα, ἔτσι ὅπως τά ἀντιλαμβάνονται τά ὄργανα αὐτά. Συχνά συνεργάζονται μέ Μή Κυβερνητικές Ὀργανώσεις, πού τούς παρέχουν τά ἀπαραίτητα στοιχεῖα τοῦ κάθε κράτους.

Ἐντυπωσιακό εἶναι τό ὕψος τῆς χρηματοδότησης – ἑκατοντάδες ἑκατομμύρια – πού δίνεται ἀπό ὑποοργανώσεις τοῦ ΟΗΕ καί τῆς ΕΕ καί ἀπό ἰδιωτικά ἱδρύματα (Rockefeller, Ford, Bill Gates) σέ δράσεις πού προωθοῦν τήν ἰδεολογία τῶν φύλων. Ἔτσι π.χ. χρηματοδοτεῖται ἡ International Lesbian, Gay, Bisexual, Trans and Intersex Association (ILGA), ἡ Διεθνής Ἕνωση Λεσβίων, Ὁμοφυλόφιλων, Ἀμφιφυλόφιλων TRANS καί Διαφυλικῶν πάνω ἀπό 60% ἀπό τήν Εὐρωπαϊκή Ἐπιτροπή, ποσό τό ὁποῖο ἐπαυξάνεται ἀκόμα μέ σημαντικές χρηματικές ἐνισχύσεις ἀπό τόν George Soros καί δύο ἄλλους μεγάλους δωρητές. Στή Βιέννη ἔχει τήν ἕδρα της ἡ European Union Agency for Fundamental Rights - Ὀργανισμός Θεμελιωδῶν Δικαιωμάτων τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης, πού ἔχει ἱδρυθεῖ τό 2007 καί ἔχει στή διάθεσή του περίπου 20 ἑκατομμύρια Εὐρώ κάθε χρόνο. Ὁ ὀργανισμός αὐτός δίνει ἰδιαίτερη βαρύτητα στόν ἀγῶνα ἐναντίον τῶν διακρίσεων μέ βάση τόν σεξουαλικό προσανατολισμό καί τήν ταυτότητα φύλου, ὅπως γίνονται ἀντιληπτοί μέσῳ τῶν «Ἀρχῶν τῆς Τζακάρτας». Μέ τό Εὐρωπαϊκό Ἰνστιτοῦτο γιά τήν Ἰσότητα τῶν Φύλων πού ἱδρύθηκε τό 2007 μέ ἕδρα τό Βίλνιους, πρωτεύουσα τῆς Λιθουανίας, ἀπέκτησε ἡ Ε.Ε. ἕνα ἀκόμα κέντρο μέ πλούσια χρηματοδότηση (52,5 ἑκατομμύρια Εὐρώ τό 2013) πού μέ συστηματικό τρόπο δίνει τή μάχη γιά τήν καθιέρωση τῶν στόχων τῆς ἰδεολογίας τῶν φύλων. Ἄλλωστε, τόσο τό Συμβούλιο τῆς Εὐρώπης ὅσο καί τό Εὐρωπαϊκό Κοινοβούλιο μέ πληθώρα ἀποφάσεων στηρίζουν ἀπόλυτα τούς στόχους αὐτούς. Ἰδιαίτερα χαρακτηριστική ἦταν ἡ πρόσφατη (4.2.2014) ὑπερψήφιση  ἀπό τό Εὐρωπαϊκό Κοινοβούλιο τῆς περιβόητης ἔκθεσης τῆς Αὐστριακῆς Εὐρωβουλευτίνας Ulrike Lucenac, πού κυριολεκτικά τινάζει στόν ἀέρα τά θεμέλια τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ πολιτισμοῦ.

Μεταξύ τῶν ἄλλων προτείνει ἡ ἔκθεση αὐτή καί ἐκπαιδευτικά προγράμματα προσανατολισμένα στόν σεξουαλικό προσανατολισμό καί στήν ταυτότητα φύλου. Ἤδη στό γερμανικό ὁμόσπονδο κρατίδιο τῆς Κάτω Σαξονίας ἐφαρμόζονται τέτοια προγράμματα πού περιέχουν συγκεκριμένες παιδαγωγικές ὁδηγίες σέ θέματα ὅπως τά παρακάτω:

• Τό νάϊλον καλσόν στό πόδι τοῦ ἀγοριοῦ ἐκτοξεύει τή διάθεση στή συνεκπαίδευση ἀγοριῶν καί κοριτσιῶν. «Στά ἀγόρια καί κορίτσια πρέπει νά δίνεται ἡ εὐκαιρία, νά ἀναπτύσσουν ἀπό τήν πληθώρα τῶν ἔμφυτων δυνατοτήτων μέσα τους ἐκεῖνες τίς συμπεριφορές πού τούς ταιριάζουν ἀτομικά».

• Λεσβιακοί καί ὁμοφυλοφιλικοί τρόποι ζωῆς.

Ἡ λεγόμενη παιδαγωγική τῶν φύλων θέλει νά ἀπελευθερώσει τά παιδιά ἀπό στερεότυπες συμπεριφορές πού σχετίζονταν μέχρι τώρα μέ τά φῦλα. Ἕνα νηπιαγωγεῖο στή Βιέννη προτείνει τίς ἑξῆς πρακτικές, γιά νά δημιουργοῦνται ἴσες εὐκαιρίες στά ἀγόρια καί τά κορίτσια: Τά μικρά κορίτσια πρέπει νά ὁδηγοῦνται στό νά παίζουν ποδόσφαιρο, νά ὑπερτεροῦν σωματικά, νά βγάζουν κραυγές καί νά κάνουν μπόξ. Πρέπει νά ὑποστηρίζονται κυρίως στά μαθήματα τῆς τεχνολογίας καί τῶν ὑπολογιστῶν.

Ἀντίθετα, τά ἀγόρια μέσα ἀπό μασάζ καί αἰσθητική τοῦ σώματος πρέπει νά ὁδηγοῦνται σέ μιά θετική ἀντίληψη τοῦ σώματος. Πρέπει νά ἀσκοῦνται στό νά χάνουν καί νά ὑποδύονται γυναικείους ρόλους, νά ντύ¬νον¬ται πριγκίπισσες καί νά βάφουν τά νύχια τους.  Πρέπει νά παίζουν μέ κοῦκλες καί ὡς καλοί νοικοκύρηδες νά συνηθίσουν στίς ἐργασίες τοῦ νοικοκυριοῦ.

Αὐτή ἡ διαστρέβλωση τῆς ψυχολογίας τῶν παιδιῶν, τῶν ἐφήβων καί τῶν ἐνηλίκων στή συνέχεια εἶναι ἡ «ἀνώτερη» ἀνθρωπότητα πού ὁρα¬ματίζονται οἱ πρωτεργάτες καί θιασῶτες τῆς εὐέλικτης ταυτότητας φύλου. Κάθε ἄνθρωπος, πού ἔστω ἐλάχιστα ἔχει διατηρήσει τή λογική του, συνειδητοποιεῖ, ὅτι αὐτή ἡ πορεία ὁδηγεῖ ἀπευθείας στόν ἀπανθρωπισμό τοῦ ἀνθρώπου, στήν ἔκπτωσή του σέ ζῳώδη κατάσταση, πού ἀκόμα καί ὁ ὅρος «ζῳώδης» συνιστᾶ προσβολή γιά τά ζῷα. Ἡ ἀδιαφορία μας μπροστά σ’ αὐτήν τήν κατάσταση εἶναι ἔγκλημα γιά τόν ἑαυτό μας καί πολύ περισσότερο γιά τά παιδιά μας.

Λέων Μπράνγκ
Δρ. Θεολογίας
   «ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΕΥΛΟΓΙΑ» Αρ. Τεύχους 140
 Ἀπρίλιος 2014

Ὑποσημειώσεις:

1. Ὁ πρόεδρος τῆς Οὐγκάντας ὑπέγραψε στίς 24.2.2014 νόμο κατά τῆς ὁμοφυλοφιλίας μέ βαρύτατες ποινές. Ἡ ἀπάντηση τῆς Παγκόσμιας Τράπεζας ἦταν ἡ ἀναστολή δανείου ὕψους  90 ἑκατομμυρίων δολαρίων, τῶν ΗΠΑ ἡ ἀναθεώρηση τῶν σχέσεων μέ τήν Οὐγκάντα καί προγραμμάτων βοήθειας, τῆς Ὀλλανδίας, Νορβηγίας, Βελγίου, Δανίας καί ἄλλων βορειο¬ευ¬ρωπαϊκῶν  χωρῶν ἡ ἀναστολή οἰκονομικῆς βοήθειας.

2. Τό κοινοβούλιο τῆς Λιθουανίας τό 2010 εἶχε ψηφίσει μιά προσθήκη στόν νόμο γιά τήν προστασία τῆς νεολαίας. Στήν προσθήκη αὐτή ἔκανε δυσμενῆ ἀναφορά στίς ὁμοφυλοφιλικές καί πολυγαμικές σχέσεις, ἐπειδή βλάπτουν τήν ψυχική καί πνευματική ὑγεία τῆς νεολαίας. Ἀμέσως ἀκολούθησαν δύο ψηφίσματα – ἐπεμβάσεις ἐκ μέρους τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Κοινοβουλίου στίς δημοκρατικές κοινοβουλευτικές διαδικασίες τῆς Λιθουανίας. Οἱ ἐπεμβάσεις κατάφεραν μέν τήν τροποποίηση ἀλλά ὄχι τήν ἀκύρωση τοῦ νόμου πού εἶχε ψηφιστεῖ ἀπό τό κοινοβούλιο τῆς Λιθουανίας.

3. Ἡ Ἑλλάδα καταδικάστηκε τό Νοέμβριο τοῦ 2013 ἀπό τό Εὐρωπαϊκό Δικαστήριο Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων γιά τήν ἐξαίρεση τῶν ὁμοφυλόφιλων ἀπό τό «σύμφωνο συμβίωσης» πού ἐφαρμόστηκε μέ τό νόμο 3719/2008.

4. Χαρακτηριστικό παράδειγμα στή συνάφεια αὐτή ἀποτελεῖ τό πε¬ρι¬στα¬τικό ἑνός ἄνδρα –σύμφωνα μέ τά στοιχεῖα τῆς ταυτότητάς του– στήν Γερμανία, πού τόν Ἀπρίλιο τοῦ 2013 γέννησε παιδί. Ὄντας ἀρχικά γυναῖκα, μέ βοήθεια ὁρμονῶν εἶχε ἀλλάξει φῦλο. Ἐπειδή δέν ἔκανε χειρουργική ἐπέμβαση, εἶχε διατηρήσει τήν μήτρα καί ἔτσι μέ δωρεά σπέρματος ἔμεινε ἔγκυος καί γέννησε τελικά ἕνα ἀγόρι. Στήν δήλωση τοῦ παιδιοῦ, παρ’ ὅτι τό κυοφόρησε καί τό γέννησε, ἤθελε νά καταχωρηθεῖ ὄχι ὡς μητέρα ἀλλά ὡς πατέρας. Τό αἴτημά του ἔγινε τελικά ἀποδεκτό.

5. Στήν Ἀγγλία ψηφίστηκε τό 2008 νόμος, πού στήν περίπτωση τεχνητῆς γονιμοποίησης δέν ἀπαιτεῖ πλέον τήν ὕπαρξη πατέρα καί μητέρας, ἀλλά μόνο ἑνός ὑποστηρικτικοῦ γονέα.